Shloka 73
Ādi Parva, Adhyāya 103 — Dhṛtarāṣṭra–Gāndhārī Vivāha: Proposal, Consent, and the Vow
राज्ञो विचित्रवीर्यस्य सत्यवत्या मते स्थित: । ऋषच्विग्भि: सहितो भीष्म: सर्वैश्व कुरुपुड़वै:,धर्मात्मा गंगानन्दन भीष्मजी भाईकी मृत्युसे चिन्ता और शोकमें डूब गये। फिर माता सत्यवतीकी आज्ञाके अनुसार चलनेवाले उन भीष्मजीने ऋत्विजों तथा कुरुकुलके समस्त श्रेष्ठ पुरुषोंके साथ राजा विचित्रवीर्यके सभी प्रेतकार्य अच्छी तरह कराये
rājño vicitravīryasya satyavatyā mate sthitaḥ | ṛṣa-cvigbhiḥ sahito bhīṣmaḥ sarvaiś ca kurupuṅgavaiḥ ||
قال فايشَمبايانا: إنَّ بهيشما، الابنَ البارَّ لنهر الغانغا، وإن غمره القلقُ والحزنُ لموتِ أخيه، فقد ثبتَ على مشورةِ ساتيافتي. ومع الكهنةِ القائمين بالشعائر، ومع جميعِ وجوهِ سلالةِ الكورو، أقام على وجهِ التمامِ كلَّ طقوسِ الجنازةِ ومراسيمَ ما بعد الموت للملكِ فيتشترڤيريا، وفقَ الدَّرما حقًّا وكمالًا.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid personal grief, a dharma-minded person upholds duty and proper rites: Bhīṣma subordinates sorrow to righteous action, honoring both the deceased king and Satyavatī’s directive.
After Vicitravīrya’s death, Bhīṣma—following Satyavatī’s counsel—assembles priests and Kuru elders and ensures that all the prescribed funerary ceremonies for the departed king are properly carried out.