Shloka 6
Kuru Prosperity under Bhīṣma and the Succession of Pāṇḍu (कुरुराष्ट्रसमृद्धिः पाण्डुराज्यप्राप्तिश्च)
सतु चित्राड्भदः शौर्यात् सर्वाक्षिक्षेप पार्थिवान् । मनुष्यं न हि मेने स कज्चित् सदृशमात्मन:,चित्रांगद अपने शौर्यके घमंडमें आकर सब राजाओंका तिरस्कार करने लगे। वे किसी भी मनुष्यको अपने समान नहीं मानते थे
sa tu citrāṅgadaḥ śauryāt sarvān kṣipet pārthivān | manuṣyaṃ na hi mene sa kaścit sadṛśam ātmanaḥ ||
قال فايشَمبايانا: غير أن قِترانغادا، وقد سكر ببأسه، أخذ يستخفّ بجميع الملوك ويتحدّاهم. ولم يرَ إنساناً واحداً نِدّاً له—وهي حالٌ تُظهر كيف تنقلب الشجاعة، إذا لم تُضبط بالتواضع والدارما، إلى كِبرٍ وازدراءٍ للآخرين.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a moral danger: valor (śaurya) without self-restraint breeds pride, leading one to demean others. In dharmic kingship, strength is meant to protect and uphold order, not to justify contempt or self-exaltation.
Vaiśampāyana describes Citrāṅgada’s conduct: emboldened by his prowess, he insults or challenges other rulers and refuses to acknowledge any human as his equal, setting the stage for conflict born from hubris.