Shloka 82
अनुक्रमणिकाध्यायः (Anukramaṇikā Adhyāya) — Invocation, Narrator Frame, and Textual Scope
तच्छलोककूटमद्यापि ग्रथितं सुदृढं मुने । भेत्तुं न शक््यते<र्थस्य गूढत्वात् प्रश्मनितस्थ च,मुनिवर! वे कूट श्लोक इतने गुँथे हुए और गम्भीरार्थक हैं कि आज भी उनका रहस्य- भेदन नहीं किया जा सकता; क्योंकि उनका अर्थ भी गूढ़ है और शब्द भी योगवृत्ति और रूढवृत्ति आदि रचनावैचित्रयके कारण गम्भीर हैं
tacchloka-kūṭam adyāpi grathitaṃ sudṛḍhaṃ mune | bhettuṃ na śakyate ’rthasya gūḍhatvāt praśamanitastha ca ||
أيها الحكيم، إن تلك الكتلة المتشابكة من الشلوكات ما تزال إلى اليوم منسوجة بإحكام لا يلين. ولا يُستطاع شقُّ سرّها، لأن المعنى مستكنٌّ في غاية الخفاء، واللفظ كذلك عميق—قائم على طرائق دقيقة في التعبير تُظهر بقدر ما تُخفي.
Educational Q&A
The verse highlights that some sacred or epic passages are intentionally dense and ‘knotted’ in expression; their ethical and philosophical purport requires disciplined interpretation, not quick literal decoding.
A speaker addresses a sage, remarking that a certain set of verses remains extremely difficult to unravel even now, because both the meaning and the diction are deliberately profound and concealed.