Shloka 46
अनुक्रमणिकाध्यायः (Anukramaṇikā Adhyāya) — Invocation, Narrator Frame, and Textual Scope
भूयस्ततो दशगुणा: सहस्रज्योतिष: सुता: । तेभ्यो5यं कुरुवंशश्व॒ यदूनां भरतस्य च,फिर उनसे भी दस गुने अर्थात् दस लाख पुत्र सहस्रज्योतिके हुए। उन्हींसे यह कुरुवंश, यदुवंश, भरतवंश, ययाति और इक्ष्वाकुके वंश तथा अन्य राजर्षियोंके सब वंश चले। प्राणियोंकी सृष्टिपरम्परा और बहुत-से वंश भी इन्हींसे प्रकट हो विस्तारको प्राप्त हुए हैं
bhūyas tato daśaguṇāḥ sahasrajyotiṣaḥ sutāḥ | tebhyo 'yaṃ kuruvaṃśaś ca yadūnāṃ bharatasya ca |
ثم وُلد أبناءٌ أكثر بعشرة أضعاف—وهم ذرية سَهَسْرَجْيُوتِس. ومنهم نشأت وانتشرت السلالات الملكية العظمى: سلالة الكورو، وسلالة اليادو، وسلالة البهاراتا (ومنها تفرّعت أيضًا سلالات كثيرة لملوكٍ حكماء). وهكذا تجلّت في العالم سلسلة الخلق وتكاثرت فروع الأنساب واتسعت.
Educational Q&A
The verse emphasizes the continuity of lineage and responsibility: great dynasties arise from progenitors, and with dynastic expansion comes the ethical burden of preserving order (dharma) through righteous kingship and conduct.
The text is tracing genealogical expansion: Sahasrajyotis has a vastly increased number of sons, and from these descendants the major royal dynasties—especially the Kurus, Yadus, and Bharatas—are said to have proliferated.