Shloka 136
अनुक्रमणिकाध्यायः (Anukramaṇikā Adhyāya) — Invocation, Narrator Frame, and Textual Scope
तत्रावहसितश्नासीत् प्रस्कन्दन्निव सम्भ्रमात् । प्रत्यक्ष वासुदेवस्थ भीमेनानभिजातवत्,उसी सभाभवनमें जब सम्भ्रम (जलमें स्थल और स्थलमें जलका भ्रम) होनेके कारण दुर्योधनके पाँव फिसलने-से लगे, तब भगवान् श्रीकृष्णके सामने ही भीमसेनने उसे गँवार- सा सिद्ध करते हुए उसकी हँसी उड़ायी थी
tatrāvahasitāśnāsīt praskandann iva sambhramāt | pratyakṣa-vāsudevastha bhīmenānabhijātavat ||
هناك، في تلك القاعة، حين—بسبب الالتباس (يُحسب الماءُ أرضًا صلبة وتُحسب الأرضُ ماءً)—انزلقت قدمُ دوريودھانا كمن يتعثّر في اضطراب، سخر منه بهيماسينا ضاحكًا، وذلك في حضرة فاسوديفا (كريشنا)، حتى بدا كأنه أحمق غليظ لا تهذيب له.
Educational Q&A
Public mockery and humiliation, especially before respected witnesses, can harden resentment and escalate conflict; restraint in speech and conduct is ethically weighty even when one’s rival is at fault.
In the wondrous assembly hall where water and floor can be mistaken, Duryodhana slips in confusion; Bhīma laughs at him openly, even with Kṛṣṇa present, intensifying Duryodhana’s sense of insult.