शरभप्रादुर्भावो नाम षण्णवतितमोऽध्यायः (जलन्धरविमर्दनम्)
श्रावयेद्वा यथान्यायं गाणपत्यमवाप्नुयात्
śrāvayedvā yathānyāyaṃ gāṇapatyamavāpnuyāt
أو إن جعلها تُتلى وفق الشعيرة الصحيحة نال حالَ الانتماء إلى غَنَپَتي، وصار أهلاً لمرتبة غَنا شيفا بفضل الالتزام الواجب.
Suta Goswami
It emphasizes śravaṇa/śrāvaṇa (hearing and causing sacred recitation) as a valid limb of Śiva-upāsanā; proper ritual transmission yields spiritual eligibility and merit connected with Śiva’s attendants.
Śiva is implied as Pati—the Lord who grants adhikāra (fitness) and proximity; by right observance the paśu moves toward Śiva’s sphere (gaṇa-bhāva), indicating grace-mediated ascent beyond pāśa (bondage).
Ritual śrāvaṇa—arranging for authorized recitation “according to rule” (yathā-nyāya)—a devotional discipline aligned with Pāśupata-oriented niyama and mantra/stotra practice.