Shloka 33

व्यपोहनस्तवनिरूपण-प्रसङ्गे नक्तभोजन-शिवव्रतविधिः (वार्षिक-प्रतिमास-क्रमः)

Devanagari script

पौर्णमास्यां तु सम्पूज्य देवदेवमुमापतिम् स्नाप्य शक्त्या यथान्यायं चरुं दद्याच् च शूलिने

Transliteration

paurṇamāsyāṃ tu sampūjya devadevamumāpatim snāpya śaktyā yathānyāyaṃ caruṃ dadyāc ca śūline

Translation

في يوم البدر، بعد أن يُقام السجود والعبادة على وجهها لإله الآلهة—ربّ أُوما—ينبغي، بحسب الاستطاعة، أن يُغسَّل وفق السنن الطقسية، وأن تُقدَّم «تشارو» (قربان مطبوخ) إلى شُولين، حامل الرمح الثلاثي. وبهذه الشعيرة المنضبطة يقترب «الباشو» من «البَتي»، وتُرخِي نعمة شِيفا «الباشا» أي القيود.

Word by Word

• पौर्णमास्याम्: on the full-moon day

• तु: indeed/then

• सम्पूज्य: having fully worshipped

• देवदेवम्: the God of gods

• उमापतिम्: the Lord of Umā (Śiva)

• स्नाप्य: having bathed (ritually)

• शक्त्या: according to one’s ability/power

• यथान्यायम्: according to rule and proper procedure

• चरुम्: caru, a cooked sacrificial offering/oblation

• दद्यात्: one should give/offer

• च: and

• शूलिने: to the Trident-bearer (Śiva)

Speaker

Suta Goswami