Prāyaścitta for Theft, Forbidden Foods, Impurity, and Ritual Lapses; Tīrtha–Vrata Remedies; Pativratā Mahātmyam via Sītā and Agni
श्राद्धे वा दैविके कार्ये ब्राह्मणानां च सन्निधौ / पठेत नित्यं सुमनाः श्रोतव्यं च द्विजातिभिः
śrāddhe vā daivike kārye brāhmaṇānāṃ ca sannidhau / paṭheta nityaṃ sumanāḥ śrotavyaṃ ca dvijātibhiḥ
في شعيرة الشرادها (طقس الأسلاف) أو في عمل تعبّدي إلهي، وبحضور البراهمة، ينبغي أن يُتلى هذا دائمًا بقلبٍ ساكن؛ وعلى الـ«دْوِجا» (المولودين مرتين) أن يصغوا إليه كذلك.
Sūta (narrating traditional injunctions within the Kurma Purana’s dharma-teachings)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: karuna
This verse is primarily a dharma-injunction: it emphasizes purity of mind (sumanas) and the sanctified setting (brāhmaṇas, śrāddha/daivika rites) for recitation and hearing, rather than directly defining Ātman.
The practical discipline highlighted is mental composure during sacred recitation—maintaining a calm, benevolent mind (sumanāḥ). In Purāṇic practice this functions as a basic sāttvika preparation that supports mantra, japa, and devotional contemplation.
It does not explicitly discuss Śiva–Viṣṇu unity; instead, it frames a shared orthodox ritual culture where sacred teaching is recited and heard in consecrated contexts—an environment in which the Purāṇa’s broader Śaiva–Vaiṣṇava synthesis is traditionally transmitted.