Amṛta-Manthana and Lalitā’s Mohinī Intervention
Amṛtamanthana-Prasaṅga
इति तस्या वचः श्रुत्वा दैत्यास्तद्वाक्यमोहिताः / पीयूषकलशं तस्यै ददुस्ते मुग्धचेतसः
iti tasyā vacaḥ śrutvā daityāstadvākyamohitāḥ / pīyūṣakalaśaṃ tasyai daduste mugdhacetasaḥ
فلما سمع الديتيا كلامها سُحِروا بقولها؛ وبقلوبٍ مغتَرّة سلّموها كَلَشَةَ الأَمْرِتَة، إناءَ الرحيق الخالد.