Bhārgava Rāma at Māhiṣmatī: Narmadā-stuti and the Challenge to Kārttavīryārjuna
इति श्रीब्रहामाण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे भर्गवचरिते सप्तत्रिंशत्तमो ऽध्यायः // ३७// वसिष्ठ उवाच अन्तर्द्धानं गते कृष्णे रामस्तु सुमहायशाः / समुद्रिक्तमथात्मानं मेने कृष्णानुभावतः
iti śrībrahāmāṇḍe mahāpurāṇe vāyuprokte madhyabhāge tṛtīya upoddhātapāde bhargavacarite saptatriṃśattamo 'dhyāyaḥ // 37// vasiṣṭha uvāca antarddhānaṃ gate kṛṣṇe rāmastu sumahāyaśāḥ / samudriktamathātmānaṃ mene kṛṣṇānubhāvataḥ
وهكذا في «شري برهماندا مهاپورانا» المروية عن فايُو، في القسم الأوسط، في الأُپودّهاتا-پادا الثالث، في سيرة البهارغفا، ينتهي الفصل السابع والثلاثون. قال فَسِشْتَه: لما احتجب كِرِشْنَ، ظنّ راما العظيم الصيت أن نفسه قد اضطربت بشدة من أثر كِرِشْنَ.