मूर्छाम् उपाययौ भ्रान्त्या नागः कृष्णस्य कुट्टनैः दण्डपातनिपातेन ववाम रुधिरं बहु //
تقول الآية (37) إن على الحكيم أن يصغي ويتأمّل لتستقرّ النفس في الدارما.