The Rise of Soma-vaṁśa: Budha’s Birth and Purūravā–Urvaśī; The Origin of Karma-kāṇḍa in Tretā-yuga
तत: पुरूरवा जज्ञे इलायां य उदाहृत: । तस्य रूपगुणौदार्यशीलद्रविणविक्रमान् ॥ १५ ॥ श्रुत्वोर्वशीन्द्रभवने गीयमानान् सुरर्षिणा । तदन्तिकमुपेयाय देवी स्मरशरार्दिता ॥ १६ ॥
tataḥ purūravā jajñe ilāyāṁ ya udāhṛtaḥ tasya rūpa-guṇaudārya- śīla-draviṇa-vikramān
ثم وُلِد من بُدها، عبر رحم إِلا، ابنٌ اسمه بورورَفا، وقد ذُكر في مطلع النشيد التاسع. ولما أنشد نارَدَ في بلاط الإله إندرا وصفَ جماله وفضائله وسعة صدره وسيرته وغناه وبأسه، انجذبت الحورية أوروَشي؛ إذ أصابها سهمُ كاما إله الهوى، فتقدّمت إليه.
It begins with Purūravas’ renowned qualities being sung in Indra’s assembly; hearing this, Urvaśī becomes love-struck by Cupid and approaches him.
Because she hears his glories—beauty, virtues, wealth, and valor—being praised by a celestial sage, and she is overwhelmed by desire (smara-śara).
Fame and attractive qualities can intensify desire and attachment; the verse invites vigilance over the mind and senses, redirecting attraction toward higher, devotional aims.