Adhyaya 274

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे सोमवंशवर्णनं नम त्रिसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ चतुःसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः यदुवंशवर्णनं अग्निर् उवाच यदोरासन्पञ्च पुत्रा ज्येष्ठस्तेषु सहस्रजित्

وهكذا، في «أغني مهاپورانا»، يَختتم الفصل المعنون «وصف السلالة القمرية (Somavaṃśa)» وهو الفصل الرابع والسبعون بعد المئتين. والآن يبدأ الفصل الخامس والسبعون بعد المئتين، المعنون «وصف سلالة يَدو (Yaduvaṃśa)». قال أغني: كان ليَدو خمسة أبناء؛ وأكبرهم كان سَهَسْرَجِت (Sahasrajit).

Verse 2

धर्मनेत्रो हैहयस्य धर्मनेत्रस्य संहनः

ومن هايهايا (Haihaya) كان دَرْمَنِتْرَ (Dharmanetra)، ومن دَرْمَنِتْرَ وُلِدَ سَمْهَنَة (Saṃhana).

Verse 3

महिमा संहनस्यासीन्महिम्नओ भद्रसेनकः भद्रसेनाद् दुर्गमो ऽभूद्दुर्गमात्कनको ऽभवत्

كان مَهِيمَا ابنَ سَمْهَنَة؛ ومن مَهِيمَا وُلِدَ بَهَدْرَسِينَكَة. ومن بَهَدْرَسِينَكَة نشأ دُورْغَمَة، ومن دُورْغَمَة وُلِدَ كَنَكَة.

Verse 4

कनकात् कृतवीर्यस्तु कृताग्निः करवीरकः कृतौजाश् च चतुर्थो ऽभूत् कृतवीर्यात्तु सो ऽर्जुनः

ومن كَنَكَة وُلِدَ كْرِتَفِيرْيَة؛ (وكان أبناؤه) كْرِتَاغْنِي، وكَرَفِيرَكَة، وكْرِتَأَوْجَا؛ أمّا الرابع فكان أَرْجُنَة، مولودًا من كْرِتَفِيرْيَة.

Verse 5

दत्तो ऽर्जुनाय तपते सप्तद्वीपमहीशताम् ददौ बाहुसहस्रञ्च अजेयत्वं रणे ऽरिणा

وللزاهد أَرْجُنَة منح السيادة على الأرض بما فيها من القارات السبع؛ كما وهبه ألف ذراع، ومنحه عدمَ القهر في ساحة القتال أمام الأعداء.

Verse 6

अधर्मे वर्तमानस्य विष्णुहस्तान्मृतिर्ध्रुवा दश यज्ञसहस्राणि सो ऽर्जुनः कृतवान्नृपाः

ومن يلازم الأدهرما فالموتُ على يد فيشنو حتميّ. ذلك أَرْجُنَة، أيها الملوك، قد أقام عشرةَ آلافِ يَجْنَا من القرابين.

Verse 7

अनष्टद्रव्यता राष्ट्रे तस्य संस्मरणादभूत् न नूनं कार्त्तवीर्यस्य गतिं यास्यन्ति वै नृपः

وفي المملكة نشأت حالةُ «عدم ضياع الثروة» من تذكّره. حقًّا إن أولئك الملوك لن يبلغوا مصيرَ كَارْتَّفِيرْيَة.

Verse 8

यज्ञैर् दानैस्तपोभिश् च विक्रमेण श्रुतेन च कर्तवीर्यस्य च शतं पुत्राणां पञ्च वै पराः

وبالقرابين (يَجْنَا) والعطايا (دانا) والزهادات (تَبَس)، وبالبأس والعلم بالشرُوتي، كان لكرتافيرْيا مئةُ ابنٍ؛ وكان من بينهم خمسةٌ هم الأبرز حقًّا.

Verse 9

सूरसेनश् च सूरश् च धृष्टोक्तः कृष्ण एव च जयध्वजश् च नामासीदावन्त्यो नृपतिर्महान्

وكان هناك ملوكٌ بأسماء سُوراسينا وسُورا، ودهرِشْتُوكْتَ، وكذلك كِرِشْنَ؛ وملكٌ يُدعى جَيَذْوَجَ—وهكذا كان الملك العظيم لأفَنْتي ضمن تلك السلالة.

Verse 10

जयध्वजात्तालजङ्घस्तालजङ्घात्ततः सुताः हैहयानां कुलाः पञ्च भोजाश्चावन्तयस् तथा

ومن جَيَذْوَجَ وُلِدَ تالَجَنْغَه؛ ومن تالَجَنْغَه، على التتابع، وُلِدَ أبناءٌ تكوَّنت منهم العشائر الخمس للهَيْهَيَة؛ وكذلك نشأت سلالتا البُهوجا والأفَنْتي.

Verse 11

वीतिहोत्राः स्वयं जाताः शौण्डिकेयास्तथैव च वीतिहोत्रादनन्तो ऽभुदनन्ताद्दुर्जयो नृपः

ومن ڤيتيهوترا وُلِدَت سلالةُ الڤيتيهوترا أنفسهم، وكذلك سلالةُ الشَّوْنْدِكِيَّة. ومن ڤيتيهوترا نشأ أَنَنْتَ؛ ومن أَنَنْتَ جاء الملك دُرْجَيَة.

Verse 12

क्रोष्टोर्वंशं प्रवक्ष्यामि यत्र जातो हरिः स्वयम् क्रोष्टोस्तु वृजिनीवांश् च स्वाहाभूद्वृजिनीवतः

والآن سأُعلن سلالةَ كْرُوشْطُو، التي وُلِدَ فيها هَرِي (ڤِشْنُو) بنفسه. ومن كْرُوشْطُو وُلِدَ ڤْرِجِينِيفَان؛ ومن ڤْرِجِينِيفَان وُلِدَت سْوَاهَا.

Verse 13

स्वाहापुत्रओ रुषद्गुश् च तस्य चित्ररथः सुतः शशविन्दुश्चित्ररथाच्चक्रवर्ती हरौ रतः

كان رُشَدْغو (Ruṣadgu) ابنَ سْفَاهَا (Svāhā)، وكان ابنُه تشِتْرَرَثَا (Citraratha). ومن تشِتْرَرَثَا وُلِدَ شَشَفِنْدو (Śaśavindu)، وهو تشَكْرَفَرْتِن (cakravartin) ذو السيادة الكونية، متعبّدٌ لهَري (Hari/Viṣṇu).

Verse 14

शशविन्दोश् च पुत्त्राणां शतानामभवच्छतम् धीमतां चारुरूपाणां भूरिद्रविणतेजसाम्

وأما أبناء شَشَفِنْدو (Śaśavindu)—وإن كانوا بالمئات—فقد عُدُّوا مئةً كاملة؛ كلّهم ذوو فطنةٍ وعقل، حسنو الهيئة، موفورو الثروة، عظيمو البهاء والسطوع.

Verse 15

पृथुश्रवाः प्रधानो ऽभूत्तस्य पुत्रः सुयज्ञकः सुयज्ञस्योशनाः पुत्रस्तितिक्षुरुशनःसुतः

وصار بْرِثُوشْرَفَا (Pṛthuśravā) هو المتقدّم والرئيس. وكان ابنُه سُوْيَجْنَكَ (Suyajñaka). وابنُ سُوْيَجْنَ (Suyajña) هو أُشَنَا (Uśanā)، وأما تِتِكْشُو (Titikṣu) فهو ابنُ أُشَنَا.

Verse 16

तितिक्षोस्तु मरुत्तो ऽभूत्तस्मात्कम्बलवर्हिषः पञ्चाशद्रुक्मकवचाद्रुक्मेषुः पृथुरुक्मकः

ومن تِتِكْشُو (Titikṣu) وُلِدَ مَرُتَّا (Marutta)، ومنه وُلِدَ كَمْبَلَفَرْهِش (Kambalavarhiṣ). ومن بَنْچَاشَد (Pañcāśad) وُلِدَ رُكْمَكَفَچَا (Rukmakavaca)، ومن رُكْمَكَفَچَا وُلِدَ رُكْمِيشُو (Rukmeṣu)، ومنه وُلِدَ بْرِثُورُكْمَكَ (Pṛthurukmaka).

Verse 17

विषांशुश्चेति ज हविर्ज्यामघः पापघ्नो ज्यामघः स्त्रीजितो ऽभवत् सेव्यायां ज्यामघादासीद्विदर्भस्तस्य कौशिकः

وكان هناك (ملك) يُدعى فِشَامْشُو (Viṣāṁśu)، ثم جاء بعده جا (Ja) وهافِر (Havir) وجْيَامَغَا (Jyāmagha) مُهلكُ الإثم. وقد صار ذلك الجْيَامَغَا مغلوبًا بأمر زوجته. ومن جْيَامَغَا، عن طريق سِفْيَا (Sevyā)، وُلِدَ فِدَرْبْهَا (Vidarbha)، وكان من نسله كَوْشِكَ (Kauśika).

Verse 18

लोमपादः क्रथः श्रेष्ठात् कृतिः स्याल्लोमपदतः कौशिकस्य चिदिः पुत्रस्तस्माच्चैद्या नृपाः स्मृताः

وُلِدَ «كراثا» من «شريشثا»؛ ومن «كراثا» وُلِدَ «لوماپادا»؛ ومن «لوماپادا» وُلِدَ «كريتي». وكان «سيدي» ابن «كوشيكا»؛ ومنه يُذكَر أن الملوك المعروفين بـ«كايديا» قد انحدروا.

Verse 19

क्रथाद्विदर्भपुत्राश् च कुन्तिः कुन्तेस्तु धृष्टकः धृष्टस्य निधृतिस्तस्य उदर्काख्यो विदूरथः

ومن «كراثا» وُلِدَ أبناء «فيدربها»، و(من بينهم) «كونتي». ومن «كونتي» وُلِدَ «دهريشتاكا»؛ ومن «دهريشتاكا» وُلِدَ «نيدهريتي»؛ وكان ابنه «فيدوراثا» ويُدعى أيضاً «أوداركا».

Verse 20

दशार्हपुत्रो व्योमस्तु व्योमाज्जीमूत उच्यते जीमूतपुत्रो विकलस्तस्य भीमरथः सुतः

كان «فيومَا» ابن «دشارهـا»؛ ومن «فيومَا» وُلِدَ من يُدعى «جيموتا». وكان ابن «جيموتا» «فيكالا»، وابنه «بهيماراثا».

Verse 21

भीमरथान्नवरथस्ततो दृढरथो ऽभवत् शकुन्तिश् च दृढरथात् शकुन्तेश् च करम्भकः

ومن «بهيماراثا» وُلِدَ «نافاراثا»؛ ثم وُجِدَ «دريدهاراثا». ومن «دريدهاراثا» وُلِدَ «شكونتي»؛ ومن «شكونتي» وُلِدَ «كرامبهاكا».

Verse 22

करम्भाद्देवलातो ऽभूत् देवक्षेत्रश् च तत्सुतः देवक्षेत्रान्मधुर्नाम मधोर्द्रवरसो ऽभवत्

ومن «كرامبها» وُلِدَ «ديفالاتا»؛ وكان ابنه «ديفاكشيترا». ومن «ديفاكشيترا» وُلِدَ رجل اسمه «مادهو»؛ ومن «مادهو» وُلِدَ «درافاراسا».

Verse 23

द्रवरसात् पुरुहूतो ऽभूज्जन्तुरासीत्तु तत्सुतः गुणी तु यादवो राजा जन्तुपुत्रस्तु सात्त्वतः

من دْرَفَرَسَا وُلِدَ بُرُهُوتا. وكان ابنه جَنْتُو. ومن جَنْتُو خرج الملك اليادَفي ذو الفضائل، سَاتْتْفَتَا.

Verse 24

सात्त्वताद्भजमानस्तु वृष्णिरन्धक एव च देवावृधश् च चत्वारस्तेषां वंशास्तु विश्रुताः

ومن سَاتْتْفَتَا نشأ بَهَجَمَانَة، وكذلك نشأ فْرِشْنِي وأَنْدْهَكَة ودِيفَافْرِدْهَة—فهؤلاء الأربعة مؤسِّسون، وأنسابهم مشهورة على نطاق واسع.

Verse 25

भजमानस्य वाह्यो ऽभूद्वृष्टिः कृमिर्निमिस् तथा देवावृधाद्वभ्रुरासीत्तस्य श्लोको ऽत्र गीयते

لِمَن كان يُقيم العبادة بتفانٍ، صارت العِلّة إلى الخارج، ثم جاء مطرٌ كأنه فرجٌ وراحة؛ وكذلك أُزيل الدود و«نِمِس» (طفيلي دقيق جدًّا). وبطقس دِيفَافْرِدْهَة ظهرت علامةٌ بنّية؛ وفي شأنها تُنشَد هنا شلوكة.

Verse 26

यथैव शृणुमो दूरात् गुणांस्तद्वत्समन्तिकात् वभ्रुः श्रेष्ठो मनुष्याणां देवैर् देवावृधःसमः

كما نسمع بفضائله من بعيد، كذلك نسمع بها عن قرب. فَفَبْهْرُو هو الأوّل بين البشر، مساوٍ لدِيفَافْرِدْهَة في تقدير الآلهة.

Verse 27

चत्वारश् च सुता वभ्रोर्वासुदेवपरा नृपाः धृतिरिति ञ देवरातो ऽभुदिति ख , ग , घ , ज , ञ , ट , च विस्तृता इति क , छ , च कुहुरो भजमानस्तु शिनिः कम्बलवर्हिषः

وكان لِفَبْهْرُو أربعةُ أبناء—ملوكٌ مكرَّسون لِفاسوديفا. (وفي بعض الروايات يُقرأ الاسم) دْهْرِتِي؛ وفي أخرى دِيفَرَاتَة؛ وفي أخرى أيضًا فِسْتْرِتَا. (ثم تُذكر الأسماء) كُهُورَة، بَهَجَمَانَة، شِينِي، وكَمْبَلَفَرْهِش.

Verse 28

कुहुरस्य सुतो धृष्णुधृष्णोस्तु तनयो धृतिः धृतेः कपोतरोमाभूत्तस्य पुत्रस्तु तित्तिरिः

كان ابنُ كُهُورَةَ هو دْهْرِشْنُو (Dhṛṣṇu)، وابنُ دْهْرِشْنُو هو دْهْرِتِي (Dhṛti). ومن دْهْرِتِي وُلِدَ كَپُوتَرُومَا (Kapotaromā)، ثم كان ابنُهُ تِتِّيرِي (Tittiri).

Verse 29

तित्तिरेस्तु नरः पुत्रस्तस्य चन्दनदुन्दुभिः पुनर्वसुस्तस्य पुत्र आहुकश्चाहुकीसुतः

وكان لتِتِّيرِي (Tittiri) ابنٌ يُدعى نَرَ (Nara). وابنُ نَرَ هو چَنْدَنَ-دُنْدُبْهِي (Candana-dundubhi). وابنُ چَنْدَنَ-دُنْدُبْهِي هو پُونَرْوَسُو (Punarvasu)، وابنُ پُونَرْوَسُو هو آहُكَة (Āhuka)، المولودُ من آहُكِي (Āhukī).

Verse 30

आहुकाद्देवको जज्ञे उग्रसेनस्ततो ऽभवत् देववानुपदेवश् च देवकस्य सुताः स्मृताः

ومن آहُكَة (Āhuka) وُلِدَ دِيفَكَة (Devaka)، ومنه نشأ أُغْرَسِينَه (Ugrasena). ويُذْكَرُ دِيفَفَان (Devavān) وأُپَدِيفَ (Upadeva) على أنهما من أبناء دِيفَكَة.

Verse 31

तेषां स्वसारः सप्तासन् वसुदेवाय ता ददौ देवकी श्रुतदेवी च मित्रदेवी यथोधरा

وكانت لهم سبعُ أخوات؛ فزُوِّجْنَ لِفَسُودِيفَ (Vasudeva): دِيفَكِي (Devakī)، وشْرُتَدِيفِي (Śrutadevī)، ومِتْرَدِيفِي (Mitradevī)، وكذلك يَثُودَهَرَا (Yathodharā).

Verse 32

श्रीदेवी सत्यदेवी च सुरापी चेति सप्तमी नवोग्रसेनस्य सुताः कंसस्तेषाञ्च पूर्वजः

وشْرِي دِيفِي (Śrīdevī) وسَتْيَ دِيفِي (Satyadevī) وسُرَاپِي (Surāpī) — هؤلاء يُسَمَّيْنَ ضمن (المجموعة) السابعة. وهنّ بناتُ نَفُوغْرَسِينَه (Navograsena)، وأمّا كَمْسَا (Kaṃsa) فهو أخوهنّ الأكبر، المولود قبلهنّ.

Verse 33

न्यग्रोधश् च सुनामा च कङ्कः शङ्कुश् च भूमिपः सुतनूराष्ट्रपालश् च युद्धमुष्टिः सुमुष्टिकः

وكان (في السلسلة) نْيَغْرودها، وسوناما، وكانكا، وشنكو؛ وكذلك الملك بُهُومِبَ؛ وسوتانو، وراشترابالا؛ ويوذهمُشْتي وسومُشْتيكا.

Verse 34

भजमानस्य पुत्रो ऽथ रथमुख्यो विदूरथः राजाधिदेवः शूरश् च विदूरथसुतो ऽभवत्

ثم كان ابنُ بَجَمانا هو وِدُورَثَ، المتقدّم بين فرسان العجلات الحربية. وكان ابنُ وِدُورَثَ هو شُورَ، ويُعرف أيضًا باسم راجادْهِدِيفا.

Verse 35

राजाधिदेवपुत्रौ द्वौ शोणाश् चः श्वेतवाहनः शोणाश्वस्य सुताः पञ्च शमी शत्रुजिदादयः

وكان لِراجادْهِدِيفا ابنان: شُوناشْچا وشْوِتَواهَنا. وأما شُوناشْوَ فكان له خمسة أبناء، أولهم شَمِي وشَتْرُجِت.

Verse 36

शमीपुत्रः प्रतिक्षेत्रः प्रतिक्षेत्रस्य भोजकः भोजस्य हृदिकः पुत्रो ह्य् अदिकस्य दशात्मजाः

ومن شَمِي وُلِدَ بْرَتِكْشِتْرَ؛ ومن بْرَتِكْشِتْرَ وُلِدَ بْهُوجَكَ؛ ومن بْهُوجَكَ وُلِدَ هْرِدِكَ؛ وكان ابنُ هْرِدِكَ هو أَدِكَ، وله عشرة أبناء.

Verse 37

कृतवर्मा शतधन्वा देवार्हो भीषणादयः कुकुरो भजमानस्त्विति क सुन्दरो भजमानस्त्विति ज कुकुरस्येति क शक्रजिदादय इति ख देवार्हात् कम्बलवर्हिरसमौजास्ततो ऽभवत्

وفي ذلك النسب وُجِدَ كْرِتَفَرْما، وشَتَذَنْوَا، ودِفَارْهَ، وبْهِيشَنَةُ وغيرُهم. ومن كُكُرَ خرج بَجَمانا (بحسب قراءة)، وفي قراءة أخرى أن سُنْدَرَ هو بَجَمانا. (وبعض النُّسَخ تقرأ) «لِكُكُرَ»؛ (وأخرى تقرأ) «شَكْرَجِتّ وغيرُه». ثم من دِفَارْهَ وُلِدَ كَمْبَلَةُ وَفَرْهِي وَأَسَمَوْجَس.

Verse 38

सुदंष्ट्रश् च सुवासश् च धृष्टो ऽभूदसमौजसः गान्धारी चैव माद्री च धृष्टभार्ये बभूवतुः

وكان سُدَمْشْتْرَ (Sudaṃṣṭra) وسُفَاسَ (Suvāsa)؛ ووُلِدَ دْهْرِشْطَ (Dhṛṣṭa) من أَسَمَوْجَسَ (Asamaujasa). وصارت غاندھاري (Gāndhārī) ومادري (Mādrī) زوجتي دْهْرِشْطَ الاثنتين.

Verse 39

सुमित्रो ऽभूच्च गान्धार्यां माद्री जज्ञे युधाजितम् अनमित्रः शिनिर्धृष्टात्ततो वै देवमीढुषः

من غاندھاري (Gāndhārī) وُلِدَ سوميترَ (Sumitra)، ومن مادري (Mādrī) وُلِدَ يودهاجِت (Yudhājit). ومن أنامِترَ (Anamitra) جاء شيني (Śini)، ومن دْهْرِشْطَ (Dhṛṣṭa) حقًّا وُلِدَ ديفاميڍهوشا (Devamīḍhuṣa).

Verse 40

अनमित्रसुतो निघ्नो निघ्नस्यापि प्रसेनकः सत्राजितः प्रसेनो ऽथ मणिं सूर्यात्स्यमन्तकम्

نِغْنَ (Nighna) هو ابن أنامِترَ (Anamitra)، وبرَسِينَكَ (Prasenaka) ابن نِغْنَ. ثم ظهر سَتْرَاجِت (Satrājit) وبرَسِينَ (Prasena)، و(برَسِينَ) نال من إله الشمس الجوهرة المسماة سيامَنْتَكَ (Syamantaka).

Verse 41

प्राप्यारण्ये चरन्तन्तु सिंहो हत्वाग्रहीन्मणिं हतो जाम्बवता सिंहो जाम्बवान् हरिणा जितः

ولمّا بلغ الغابة وجال فيها، قتل أسدٌ (حاملَ الجوهرة) واستولى على الجوهرة. ثم قُتِل الأسد على يد جامبَفان (Jāmbavān)، وجامبَفان بدوره غُلِبَ على يد هَري (Hari: فيشنو/شري راما).

Verse 42

तस्मान्मणिं जाम्बवतीं प्राप्यागाद्दारकां पुरीम् सत्राजिताय प्रददौ शतधन्वा जघान तम्

لذلك، بعدما حصل على الجوهرة ومعها جامبَفَتي (Jāmbavatī)، مضى إلى مدينة دْفَارَكا (Dvārakā). وسلّمها إلى سَتْرَاجِت (Satrājit)، ثم إن شَتَدَهَنْفَا (Śatadhanvā) قتله لاحقًا.

Verse 43

हत्वा शतधनुं कृष्णो मणिमादाय कीर्तिभाक् बलयादवमुख्याग्रे अक्रूरान्मणिमर्पयेत्

بعد أن قتل كريشنا شَتَدَهنْوَا، وهو حائزُ المجد، أخذ الجوهرة، وفي حضرةِ بالاراما وأعيانِ اليادافا سلّم الجوهرة إلى أكرورا.

Verse 44

मिथ्याभिशस्तिं कृष्णस्य त्यक्त्वा स्वर्गी च सम्पठन् सत्राजितो भङ्गकारः सत्यभामा हरेः प्रिया

من ترك الافتراء الكاذب على كريشنا وتلا هذا النص صار مآله إلى السماء. وكان سترَاجِت صانعَ شذراتِ الذهب، وكانت ساتيابها́ما حبيبةَ هَري.

Verse 45

अनमित्राच्छिनिर्जज्ञे सत्यकस्तु शिनेः सुतः सत्यकात्सात्यकिर्जज्ञे युयुधानाद्धुनिर्ह्यभूत्

من أنامِترا وُلِدَ شِني، وكان ساتياكا ابنَ شِني. ومن ساتياكا وُلِدَ ساتياكي، ومن يُيُوذانا حقًّا وُلِدَ دُهُني.

Verse 46

धुनेर्युगन्धरः पुत्रः स्वाह्यो ऽभुत् स युधाजितः ऋषभक्षेत्रकौ तस्य ह्य् ऋषभाच्च स्वफल्ककः

كان يُغَنْدَهَرا ابنَ دُهُني. وكان ابنه سْفاهْيَا، وعُرِفَ باسم يُوذاجِت. ومنه وُلِدَ رِشَبْهَ وكْشِتْرَكَ، ومن رِشَبْهَ وُلِدَ سْفَفَلْكَكَ.

Verse 47

स्वफल्कपुत्रो ह्य् अक्रूरो अकूराच्च सुधन्वकः शूरात्तु वसुदेवाद्याः पृथा पाण्डोः प्रियाभवत्

كان أكرورا حقًّا ابنَ سْفَفَلْكَ. ومن أكورا وُلِدَ سُدَهَنْوَكَ. ومن شُورا وُلِدَ فَسُودِيفا وغيرُه، وصارت پْرِثا الزوجةَ المحبوبةَ لِپاندو.

Verse 48

सुधाजितमिति ख , छ च स्वान्धोभूदिति ख , छ च साक्षो ऽभूदिति ज धर्माद्युधिष्ठिरः पाण्डोर्वायोः कुन्त्यां वृकोदरः इन्द्राद्धनञ्जयो माद्र्यां नकुलः सहदेवकः

«سودهَاجيتا»—هكذا تقرأ مخطوطتا خا وتشـا؛ و«سفاندوبهو»—هكذا في خا وتشـا؛ و«ساكصَه»—هكذا في مخطوطة جا. من الإله دارما وُلِدَ يودهيشثيرا؛ ومن فايُو، في كونتي، وُلِدَ فْرِكودَرا (بهيمة)؛ ومن إندرا وُلِدَ دهنَنْجَيا (أرجونا)؛ وفي مادري وُلِدَ ناكولا وسهاديفا.

Verse 49

वसुदेवाच्च रोहिण्यां रामः सारणदुर्गमौ वसुदेवाच्च देवक्यामादौ जातः सुसेनकः

من فاسوديفا وروهِني وُلِدَ راما؛ وكذلك سارانَة ودورغَمَة. ومن فاسوديفا وديفَكي، أولًا وُلِدَ سوسينَكَة.

Verse 50

कीर्तिमान् भद्रसेनश् च जारुख्यो विष्णुदासकः भद्रदेहः कंश एतान् षड्गर्भान्निजघान ह

كيرتيمان، وبهادراسينا، وجاروخيا، وفيشنوداسَكا، وبهادْراديها—إن كامسا حقًّا قتل هؤلاء، وهم الأجنّة الستّة.

Verse 51

ततो बलस्ततः कृष्णः सुभद्रा भद्रभाषिणी चारुदेष्णश् च शाम्बाद्याः कृष्णाज्जाम्बवतीसुताः

ثم جاء بالا (بلاراما)، ثم كريشنا. (ثم) سوبهادرا، ذات الكلام المبارك، وكاروديشنَة؛ وشامبا وغيرهم—أبناء جامبافَتي المولودون من كريشنا.