Maitreya

Verse 0

तृतीयोऽध्यायः

第三章。'}]}} সংশ to=verse_translations code_json 山大发 code_json {

Verse 1

अहमस्मि परश्चास्मि ब्रह्मास्मि प्रभवोऽस्म्यहम् । सर्वलोकगुरुश्चास्मि सर्वलोकेऽस्मि सोऽस्म्यहम् ॥१॥

我即是；我亦是至上者。我是梵（Brahman）；我是万有之源。我亦为一切世界之师；我遍在一切世界。我即彼（That）；我即是我。

Verse 2

अहमेवास्मि सिद्धोऽस्मि शुद्धोऽस्मि परमोऽस्म्यहम् । अहमस्मि सोमोऽस्मि नित्योऽस्मि विमलोऽस्म्यहम् ॥२॥

唯我独存。我是成就者（siddha），圆满无缺。我是清净。我是至上。我即是；我即是苏摩（Soma）。我是永恒。我是无垢。

Verse 3

विज्ञानोऽस्मि विशेषोऽस्मि सोमोऽस्मि सकलोऽस्म्यहम् । शुभोऽस्मि शोकहीनोऽस्मि चैतन्योऽस्मि समोऽस्म्यहम् ॥३॥

我是觉知之智（vijñāna）。我是殊胜之别相（viśeṣa）。我是苏摩（Soma）。我是圆满整体。我是吉祥。我离诸忧苦。我是灵明觉性（caitanya）。我是平等，无偏。

Verse 4

मानावमानहीनोऽस्मि निर्गुणोऽस्मि शिवोऽस्म्यहम् । द्वैताद्वैतविहीनोऽस्मि द्वन्द्वहीनोऽस्मि सोऽस्म्यहम् ॥४॥

我无荣亦无辱；我无诸相；我即是湿婆。离于二元与非二元；超越一切对待；我即是彼。

Verse 5

भावाभावविहीनोऽस्मि भासाहीनोऽस्मि भास्म्यहम् । शून्याशून्यप्रभावोऽस्मि शोभनाशोभनोऽस्म्यहम् ॥५॥

我离于有与无；无可对象化之光相，而我自照常明。我为虚与不虚之根力；我为美与不美。

Verse 6

तुल्यातुल्यविहीनोऽस्मि नित्यः शुद्धः सदाशिवः । सर्वासर्वविहीनोऽस्मि सात्त्विकोऽस्मि सदास्म्यहम् ॥६॥

我超越平等与不平等；我恒常、清净，为常吉祥之萨达湿婆（Sadāśiva）。我超越“全有”与“非全有”；我具萨埵（sattva）之性；我恒常如是。

Verse 7

एकसङ्ख्याविहीनोऽस्मि द्विसङ्ख्यावाहनं न च । सदसद्भेदहीनोऽस्मि सङ्कल्परहितोऽस्म्यहम् ॥७॥

我超越“一个”的范畴；亦非“两个”范畴之所依。 我离于有与无的分别；我无造作之意（saṅkalpa）。

Verse 8

नानात्मभेदहीनोऽस्मि ह्यखण्डानन्दविग्रहः । नाहमस्मि न चान्योऽस्मि देहादिरहितोऽस्म्यहम् ॥८॥

我确然离于多我之差别；我如同是不分割之喜乐的本性（安乐之体）。我非此经验之“我”，亦非他者；我无身与一切身属。

Verse 9

आश्रयाश्रयहीनोऽस्मि आधाररहितोऽस्म्यहम् । बन्धमोक्षादिहीनोऽस्मि शुद्धब्रह्मास्मि सोऽस्म्यहम् ॥९॥

我无所依亦无所被依，亦无任何根基。我超越束缚与解脱等一切对待。我是清净的梵；我即彼。

Verse 10

चित्तादिसर्वहीनोऽस्मि परमोऽस्मि परात्परः । सदा विचाररूपोऽस्मि निर्विचारोऽस्मि सोऽस्म्यहम् ॥१०॥

我离一切，从心识（citta）等诸法起皆无；我是至上，超越超越者。我恒为辨察观照（vicāra）之性，而又离于分别思量；我即彼—我即是。

Verse 11

अकारोकाररूपोऽस्मि मकारोऽस्मि सनातनः । धातृध्यानविहीनोऽस्मि ध्येयहीनोऽस्मि सोऽस्म्यहम् ॥११॥

我具‘A’与‘U’之形；我即‘M’，恒常不变。我无对造持者（dhātṛ）的禅观，亦无所缘之境；我即彼—我即是。

Verse 12

सर्वपूर्णस्वरूपोऽस्मि सच्चिदानन्दलक्षणः । सर्वतीर्थस्वरूपोऽस्मि परमात्मास्म्यहं शिवः ॥१२॥

我具足圆满之自性，以“有—觉—乐”（Sat–Cit–Ānanda）为相；我即一切圣地渡口（tīrtha）之本性。我是至上之我（Paramātman）；我即湿婆（Śiva）。

Verse 13

लक्ष्यालक्ष्यविहीनोऽस्मि लयहीनरसोऽस्म्यहम् । मातृमानविहीनोऽस्मि मेयहीनः शिवोऽस्म्यहम् ॥१३॥

我超越所指与非所指；我是无融解（laya）之真味（rasa）。我离于度量者/知者；我即湿婆（Śiva），离于可度量之境（meya）。

Verse 14

न जगत्सर्वद्रष्टास्मि नेत्रादिरहितोऽस्म्यहम् । प्रवृद्धोऽस्मि प्रबुद्धोऽस्मि प्रसन्नोऽस्मि परोऽस्म्यहम् ॥१४॥

我并非世间的全见者；我无眼及诸根。 我已圆满；我已觉醒；我澄明安然；我即至上。

Verse 15

सर्वेन्द्रियविहीनोऽस्मि सर्वकर्मकृदप्यहम् । सर्ववेदान्ततृप्तोऽस्मि सर्वदा सुलभोऽस्म्यहम् ॥१५॥

我离于一切根门，而仍为一切行之作者。 我由全体吠檀多而得满足；我恒常易于证得。

Verse 16

मुदितामुदिताख्योऽस्मि सर्वमौनफलोऽस्म्यहम् । नित्यचिन्मात्ररूपोऽस्मि सदा सच्चिन्मयोऽस्म्यहम् ॥१६॥

我名为“muditāmudita”，恒常喜悦；我是一切寂默之果。我唯是永恒纯一之觉性；我恒常由“有”与“觉”所成。

Verse 17

यत्किञ्चिदपि हीनोऽस्मि स्वल्पमप्यति नास्म्यहम् । हृदयग्रन्थिहीनोऽस्मि हृदयाम्भोजमध्यगः ॥१७॥

我于一切无所缺失；亦无丝毫过盈。我已离心结之缚；安住于心莲之中央。

Verse 18

षड्विकारविहीनोऽस्मि षट्कोषरहितोऽस्म्यहम् । अरिषड्वर्गमुक्तोऽस्मि अन्तरादन्तरोऽस्म्यहम् ॥१८॥

我无六种变异；我超越六重鞘（kośa）。我已解脱六类内敌；我是至内者，比内更内。

Verse 19

देशकालविमुक्तोऽस्मि दिगम्बरसुखोऽस्म्यहम् । नास्ति नास्ति विमुक्तोऽस्मि नकारहितोऽस्म्यहम् ॥१९॥

我超越处所与时间；我是无边自性的安乐，如虚空披覆十方。于我既无“有”亦无“无”；我已解脱；我离“na”之字——离一切否定与局限。

Verse 20

अखण्डाकाशरूपोऽस्मि ह्यखण्डाकारमस्म्यहम् । प्रपञ्चमुक्तचित्तोऽस्मि प्रपञ्चरहितोऽस्म्यहम् ॥२०॥

我本性如不分之虚空；确然，我亦是不分之形。我的心已离诸相纷然；我远离一切现象之网。

Verse 21

सर्वप्रकाशरूपोऽस्मि चिन्मात्रज्योतिरस्म्यहम् । कालत्रयविमुक्तोऽस्मि कामादिरहितोऽस्म्यहम् ॥२१॥

我本性为照耀一切之光；我是唯识之明辉。 我超越过去、现在、未来三时；我离欲等诸染。

Verse 22

कायिकादिविमुक्तोऽस्मि निर्गुणः केवलोऽस्म्यहम् । मुक्तिहीनोऽस्मि मुक्तोऽस्मि मोक्षहीनोऽस्म्यहं सदा ॥२२॥

我已解脱于身与一切附属（诸依止）；我无德相（nirguṇa），唯我独存。我超越“解脱”之观念；我即自由；我恒常超越乃至于“mokṣa”之名相。

Verse 23

सत्यासत्यादिहीनोऽस्मि सन्मात्रान्नास्म्यहं सदा । गन्तव्यदेशहीनोऽस्मि गमनादिविवर्जितः ॥२३॥

我超越真实与非真实等一切对待；我恒非别物，唯是纯然之有（sat）。我无所至之处；我离于去来行止等一切相。

Verse 24

सर्वदा समरूपोऽस्मि शान्तोऽस्मि पुरुषोत्तमः । एवं स्वानुभवो यस्य सोऽहमस्मि न संशयः ॥२४॥

我恒常同一之体；我寂静安然；（我乃）至上之普鲁沙。凡其自证体验如是者——彼即是我；无有疑惑。

Verse 25

यः शृणोति सकृद्वापि ब्रह्मैव भवति स्वयम् इत्युपनिषत् ॥२५॥

凡听闻（此教法）哪怕一次者，自然即成唯有梵（Brahman）——《奥义书》如是说。

Verse 26

पाषाणलोहमणिमृण्मयविग्रहेषु पूजा पुनर्जननभोगकरी मुमुक्षोः । तस्माद्यतिः स्वहृदयार्चनमेव कुर्याद्बाह्यार्चनं परिहरेदपुनर्भवाय ॥२६॥

对石、金属、宝石或泥土所成之像的礼拜，于求解脱者而言，乃再生与续受世间享乐之因。故出离者当唯于自心中行供养；为求不复来、脱离轮回，应舍弃外在之礼拜。

Verse 27

अन्तःपूर्णो बहिःपूर्णः पूर्णकुम्भ इवार्णवे । अन्तःशून्यो बहिःशून्यः शून्यकुम्भ इवाम्बरे ॥२७॥

内亦圆满，外亦圆满——如满瓶置于大海；内亦空寂，外亦空寂——如空瓶悬于虚空。

Verse 28

मा भव ग्राह्यभावात्मा ग्राहकात्मा च मा भव । भावनामखिलं त्यक्त्वा यच्छिष्टं तन्मयो भव ॥२८॥

莫成所取之性（对象态），亦莫成能取之性（主体态）。舍离一切观想造作（bhāvanā），当与所余者同一而住。

Verse 29

द्रष्टृदर्शनदृश्यानि त्यक्त्वा वासनया सह । दर्शनप्रथमाभासमात्मानं केवलं भज ॥२९॥

舍弃能见者、所见之见与所见之境，并连同一切 vāsanā（潜在习气、余熏）；唯当归依并礼敬自我（Ātman），它是诸觉知之下最初的显现与根基。

Verse 30

संशान्तसर्वसंकल्पा या शिलावदवस्थितिः । जाग्रन्निद्राविनिर्मुक्ता सा स्वरूपस्थितिः परा ॥३०॥

一切 saṅkalpa（意向、心行）悉皆寂灭，安住如磐石，不属醒亦不属眠；此即安住自性之至上境界。