Verse 14
Akshamalika
पुनरेतस्यां सर्वात्मकत्वं भावयित्वा भावेन पूर्वमालिकामुत्पाद्यारभ्य तन्मयीं महोपहारैरुपहृत्य आदिक्षान्तैरक्षरैरक्षमालामष्टोत्तरशतं स्पृशेत्॥१४॥
पुनः । एतस्याम् । सर्व-आत्मकत्वम् । भावयित्वा । भावेन । पूर्व-मालिकाम् । उत्पाद्य । आरभ्य । तन्-मयीम् । महा-उपहारैः । उपहृत्य । आदि-क्षान्तैः । अक्षरैः । अक्ष-मालाम् । अष्ट-उत्तर-शतम् । स्पृशेत् ॥
punar etasyāṃ sarvātmakatvaṃ bhāvayitvā bhāvena pūrva-mālikām utpādya ārabhya tan-mayīṃ mahopahārair upahṛtya ādi-kṣāntair akṣarair akṣa-mālām aṣṭottara-śataṃ spṛśet ||14||
再者，于此（念珠／真言母音矩阵）中观想其为一切之我性；先以意乐生起并开始前行之“花鬘”；复以广大供养奉献之——其本质即同一实相——然后以从“a”至“kṣa”的诸字母（即字母表）触念珠一百零八遍。
Again, having contemplated in this (rosary/mantra-matrix) its nature as the Self of all, and having first produced and commenced the preliminary garland with intention, having offered it—made of that (same reality)—with great offerings, one should touch the rosary one hundred and eight times with syllables beginning with ‘a’ and ending with ‘kṣa’ (i.e., the alphabet).