सम्पातिवाक्यम्
Sampāti’s Counsel and the Revelation of Laṅkā
तरुणी रूपसम्पन्ना सर्वाभरणभूषिता।ह्रियमाणा मया दृष्टा रावणेन दुरात्मना।।4.58.15।।क्रोशन्ती राम रामेति लक्ष्मणेति च भामिनी।भूषणान्यपविध्यन्ती गात्राणि च विधुन्वती।।4.58.16।।
krośantī rāma rām eti lakṣmaṇeti ca bhāminī |
bhūṣaṇāny apavidhyantī gātrāṇi ca vidhunvatī || 4.58.16 ||
那位高贵的女子哭喊着“罗摩!罗摩!”又呼“拉克什曼那!”,抛落饰物,摇动四肢,在痛苦中挣扎。
'Her fine silk garment was shining like the radiance of the Sun on the mountain peak, like lightning against the dark cloud. (That was Ravana).
Fidelity and truth in crisis: even under coercion, Sītā calls upon Rāma and Lakṣmaṇa, upholding loyalty and truth of relationship—an inner dharma amid external adharma.
Sampāti recounts the abducted woman’s cries and her dropping ornaments as distress-signs.
Steadfastness (dhairya) and marital fidelity: her mind remains anchored in Rāma despite terror.