तदनन्तर जब एक वर्ष पूरा हो गया और पृथाके प्रति वात्सल्य स्नेह रखनेवाले जपकर्ताआओंमें श्रेष्ठ ब्राह्मण दुर्वासाजीने उसकी सेवामें कोई त्रुटि नहीं देखी, तब वे प्रसन्नचित्त होकर पृथासे इस प्रकार बोले--“भद्रे! मैं तुम्हारी सेवासे बहुत प्रसन्न हूँ। शुभे! कल्याणि! तुम मुझसे ऐसे वर माँगो, जो यहाँ दूसरे मनुष्योंके लिये दुर्लभ हों और जिनके कारण तुम संसारकी समस्त सुन्दरियोंको अपने सुयशसे पराजित कर सको” || १२-- १४ || कुन्त्युवाच कृतानि मम सर्वाणि यस्या मे वेदवित्तम । त्वं प्रसन्न: पिता चैव कृतं विप्र वरैर्मम,कुन्ती बोली--वेदवेत्ताओं में श्रेष्ठ! जब मुझ सेविकाके ऊपर आप और पिताजी प्रसन्न हो गये तब मेरी सब कामनाएँ पूर्ण हो गयीं। विप्रवर! मुझे वर लेनेकी आवश्यकता नहीं है
vaiśampāyana uvāca | tadanantaram yadā ekaṃ varṣaṃ paripūrṇaṃ babhūva, pṛthāyāṃ prati vātsalya-snehaṃ dadhatāṃ japakartṝṇāṃ śreṣṭho brāhmaṇo durvāsāḥ tasyāḥ sevāyāṃ kiñcid api doṣaṃ na dadarśa | tataḥ sa prasannacitto bhūtvā pṛthām evam uvāca— “bhadre! ahaṃ tava sevayā bahu prasannaḥ | śubhe! kalyāṇi! tvam mattaḥ tādṛśān varān vṛṇīṣva ye ’tra anyamanuṣyebhyo durlabhāḥ syuḥ, yaiś ca tvaṃ sva-suyaśasā jagataḥ sarvāḥ sundarīḥ parājetuṃ śaknuḥ” || kuntī uvāca | kṛtāni mama sarvāṇi, yasya me vedavittama | tvaṃ prasannaḥ pitā caiva, kṛtaṃ vipra-varair mama | na me vara-grahaṇe prayojanam asti ||
毗湿摩波耶那说道:当整整一年过去,婆罗门杜尔瓦萨——在苦行者中最为卓越,专精于持诵(japa),又以慈爱之心眷顾普利塔(昆蒂)——在她的侍奉中竟找不到任何过失。心中欢悦,他对她说:“高贵的夫人!我对你的侍奉极为满意。吉祥者、福善者——向我求取那些世人难得的恩赐;凭此,你将以自身的美名压倒世间一切美丽。” 昆蒂说道:“噢,最通晓吠陀者!既然您与我的父亲都对我满意,我的一切所愿已然圆满。噢,最尊贵的婆罗门,我无须再求任何恩赐。”
वैशम्पायन उवाच
Sincere, faultless service and hospitality toward a worthy guest is treated as a form of dharma that naturally brings blessings; yet Kuntī models restraint and humility by not demanding rewards, valuing the satisfaction of elders and the completion of duty over personal gain.
After a year of Kuntī’s attentive service, the sage Durvāsā finds no lapse and offers her rare boons. Kuntī replies that her desires are already fulfilled because Durvāsā and her father are pleased, so she does not ask for any boon.