Sāvitrī’s Trirātra-Vrata and Departure with Satyavān (सावित्रीव्रतनिश्चयः सहगमनं च)
प्राकारवप्रसम्बाधां निर्मितां विश्वकर्मणा । प्रविवेश पुरीं लड़कां ससीतो राक्षसेश्वर:,साक्षात् विश्वकर्माने उस पुरीका निर्माण किया था। वह सब ओरसे चहारदीवारी तथा खाइयोंद्वारा घिरी हुई थी। राक्षसराज रावणने सीताके साथ उसी लंकापुरीमें प्रवेश किया
prākāravaprasambādhāṃ nirmitāṃ viśvakarmaṇā | praviveśa purīṃ laṅkāṃ sasīto rākṣaseśvaraḥ ||
楞迦城由毗湿瓦羯摩所建,坚固难近,周遭以城垣与防御工事环护。罗刹之主罗波那携着悉多,进入了这座设防之城。
मार्कण्डेय उवाच
External strength—walls, moats, and royal power—can conceal wrongdoing, but it does not transform adharma into dharma. The verse highlights the moral contrast between impressive protection and the unethical act of carrying Sītā away.
In Mārkaṇḍeya’s narration of the Rāmāyaṇa episode within the Mahābhārata, Rāvaṇa arrives at the heavily fortified city of Laṅkā—built by Viśvakarman—and enters it with Sītā in his custody.