ततो धनंजयो राजन देवैर्दत्तानि पाण्डव: अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शयामास भारत,राजन! तब पाण्डुनन्दन अर्जुनने देवताओंके दिये हुए उन दिव्य अस्त्रोंको दिखानेका आयोजन किया
tato dhanañjayo rājan devair dattāni pāṇḍavaḥ astrāṇi tāni divyāni darśayāmāsa bhārata
于是,陀难阇耶(阿周那)——大王啊,般度之子——便示现诸天所赐的那些天界神兵;此举既彰显其武威背后非凡的天命与神授,也含有一层默然的告诫:如此大力,当依达摩而行,克制而用。
वैशम्पायन उवाच
Divinely granted power is not merely a privilege but a dharmic trust: extraordinary weapons and abilities must be governed by restraint, right purpose, and accountability, rather than pride or impulsive display.
Vaiśampāyana narrates that Arjuna, having received celestial weapons from the gods, proceeds to display those divine astras—signaling his enhanced capability and foreshadowing their later relevance in the larger conflict.