Adhyāya 152: Kaurava-sainyavibhāgaḥ
Division and Standardization of the Kaurava Host
/ अपन बक। है २ >> त्रिपठ्चाशदाधिकशततमोब< ध्याय: दुर्योधनका सेनाको सुसज्जित होने और शिविर-निर्माण करनेके लिये आज्ञा देना पा सैनिकोंकी रणयात्राके लिये या जनमेजय उवाच युधिष्ठटिरे सहानीकमुपायान्तं युयुत्सया । संनिविष्टं कुरुक्षेत्र वासुदेवेन पालितम्,जनमेजयने पूछा--मुने! दुर्योधनने जब यह सुना कि राजा युधिष्ठिर युद्धकी इच्छासे सेनाओंके साथ यात्रा करके भगवान् श्रीकृष्णके द्वारा सुरक्षित हो कुरुक्षेत्रमें पहुँच गये और वहाँ सेनाका पड़ाव डाले बैठे हैं, पुत्रोंसहित राजा विराट और ट्रुपद भी उनके साथ हैं, केकयराजकुमार, वृष्णिवंशी योद्धा तथा सैकड़ों भूपाल उन्हें घेरे रहते हैं तथा वे आदित्योंसहित घिरे हुए देवराज इन्द्रकी भाँति अनेक महारथी योद्धाओंद्वारा सुरक्षित हैं, तब उसने क्या किया?
janamejaya uvāca | yudhiṣṭhire sahānīkam upāyāntaṁ yuyutsayā | saṁniviṣṭaṁ kurukṣetre vāsudevena pālitam ||
阇那मे阇耶说道:“噢,圣者!当坚欲王(由提湿提罗)怀战意而率全军前进,并在婆苏提婆(奎师那)的护佑下抵达俱卢之野(俱卢克舍特罗),于彼建立坚固营垒时,杜律约陀那闻此消息,作何举措?”
जनमेजय उवाच
The verse frames the coming conflict in ethical terms: power and preparation matter, but rightful action (dharma) is shown alongside reliance on wise protection—here symbolized by Vāsudeva’s guardianship—suggesting that legitimacy and guidance are central to how war is approached.
Janamejaya asks the sage to narrate Duryodhana’s response after learning that Yudhiṣṭhira has marched with his army, reached Kurukṣetra, and established a secure camp under Kṛṣṇa’s protection—setting the stage for the Kauravas’ countermoves.