इस प्रकार श्रीमह्या भारत उद्योगपर्वके अन्तर्गत भगवद्यानपर्वनें कुन्तीवाक्यविषयक एक सौ सैंतीसवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ १३७ ॥। ऑपन--माजल बछ। अकाल अष्टात्रिशरदाधिकशततमो< ध्याय: भीष्म और द्रोणका दुर्योधनको समझाना वैशम्पायन उवाच कुन्त्यास्तु वचन श्रुत्वा भीष्मद्रोणी महारथौ । दुर्योधनमिदं वाक्यमूचतु: शासनातिगम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! कुन्तीका कथन सुनकर महारथी भीष्म और द्रोणने अपनी आज्ञाका उल्लंघन करनेवाले दुर्योधनसे इस प्रकार कहा--
vaiśampāyana uvāca
kuntyāstu vacanaṃ śrutvā bhīṣmadroṇī mahārathau |
duryodhanam idaṃ vākyam ūcatuḥ śāsanātigam ||
毗湿摩波耶那说道:“阇那美阇耶王啊!听罢昆蒂之言,两位大车战士——毗湿摩与德罗那——便对那逾越正当权度的杜尤陀那,如此劝诫。”场景由昆蒂的恳求转向长老的伦理担当:在战争不可避免之前,约束迷失的王子,护持达摩。
वैशम्पायन उवाच
Elders who embody tradition and martial authority must not remain passive when a ruler-in-waiting violates rightful governance; ethical counsel and restraint are duties that protect dharma and prevent reckless escalation toward war.
After Kuntī’s message is heard, Bhīṣma and Droṇa turn to Duryodhana and begin admonishing him for overstepping proper authority, setting up a moral confrontation within the Kaurava court just before the conflict hardens into war.