Vāmadeva’s Rājadharma: Norm-Setting, Counsel, and the Prevention of Rāṣṭra-Vināśa (वामदेव-प्रोक्तं राजधर्मम्)
जो राजा हृदयको प्रिय लगनेवाले न होनेपर भी गुणवान् पुरुषोंको प्रीतिजनक बर्तावद्वारा अपने वशमें कर लेता है, वह दीर्घकालतक यशस्वी बना रहता है ।।
yo rājā hṛdayako priya laganevāle na honepar bhī guṇavān puruṣoṃko prītijanaka bartāvad dvārā apane vaśa meṃ kara letā hai, sa dīrghakāla tak yaśasvī banā rahatā hai. nākāle praṇayed arthān nāpriye jātu sañjvaret. priye nātibhṛśaṃ tuṣyed yujyetārogyakarmaṇi.
瓦摩提婆教诲:君王纵使并非天性可亲,若能以令人悦服、使人安心的举止,收服贤良有德之士,便能久享声名。又劝其自律:不当在不合时宜之际求取赋税财利;遇不悦之事,切莫以忧惧自焚;逢可喜之事,亦勿过度欢腾;并当勤行保养之道,以全其身。
वामदेव उवाच
A ruler’s lasting fame depends on winning the cooperation of virtuous people through pleasing, confidence-building conduct, and on personal discipline: levy revenues only at appropriate times, remain steady in adversity and prosperity, and actively maintain health.
In the Śānti Parva’s rājadharma instruction, the sage Vāmadeva is speaking, offering practical counsel on how a king should manage people, revenue, emotions, and bodily well-being to sustain stable rule and enduring reputation.