Adhyāya 348: Nāga–Nīgabhāryā Saṃvāda on Anger, Hope, and Ethical Response
वे इस जगत्के आदिकारण, अमृतपद (मोक्षके आश्रय) सूक्ष्मस्वरूप, दूसरोंको शरण देनेवाले, अविचल और सनातन पद हैं। उदार शौनक! अपने मनको वशमें रखनेवाले सांख्ययोगी बुद्धिके द्वारा उन्हींका वरण करते हैं ।।
vaiśampāyana uvāca | te ’sya jagata ādi-kāraṇaṃ amṛta-padaṃ (mokṣāśrayaṃ) sūkṣma-svarūpaṃ anyeṣāṃ śaraṇa-pradaṃ acalaṃ ca sanātanaṃ padaṃ | udāra śaunaka! saṃyata-manaso sāṅkhya-yoginaḥ buddhyā eva teṣām eva varaṇaṃ kurvanti || iti śrīmahābhārate śānti-parvaṇi mokṣa-dharma-parvaṇi nārāyaṇīye ṣaṭ-catvāriṃśad-adhika-triśata-tamo ’dhyāyaḥ ||
毗湿摩波耶那说道:“他是此世界之本初因——是不死之境、解脱之所依——体性微妙,能为他者施与庇护;不动而常住,为至上之居处。噢,高贵的绍那迦!那些制御其心的数论瑜伽行者,凭借理智的辨别,唯择取他一者。”
वैशम्पायन उवाच