Śalya–Yudhiṣṭhira Duel and the Discharge of the Śakti (शल्यवधप्रसङ्गः)
वे विषधर सर्पोंके समान भयंकर बाणोंद्वारा राजा युधिष्ठिरको पीड़ित करके पुनः भीमसेनकी ओर दौड़े और उन्हें अपने बाणोंकी वर्षासे आच्छादित करने लगे ।।
sañjaya uvāca | te viṣadhara-sarpāṇāṃ samānā bhayaṅkaraiḥ bāṇaiḥ rājānaṃ yudhiṣṭhiraṃ pīḍayitvā punaḥ bhīmasenasyaiva abhyadravan, taṃ ca svabāṇa-varṣeṇa samantād ācchādayām āsuḥ || tasya tallāghavaṃ dṛṣṭvā tathaiva ca kṛtāstratām | apūjayann anīkāni pareṣāṃ tāvakāni ca ||
三阇耶说道:他们以如毒蛇般可怖的箭矢折磨坚战王;继而又冲向毗摩塞那,四面八方以箭雨将他笼罩。见他身法迅疾、武艺精熟,军士们——无论你方还是敌方——都对他大加称赞。
संजय उवाच
Even amid violent conflict, excellence in discipline and skill can elicit respect from both sides; the verse highlights a warrior-ethic where valor and mastery (lāghava, kṛtāstratā) are acknowledged beyond partisan loyalty, hinting at an ethical space for honor even in war.
After wounding and pressuring King Yudhiṣṭhira with deadly arrows, the attackers turn and charge Bhīma, covering him with an arrow-shower. Observing Bhīma’s agility and weapon-mastery, soldiers from both the Kaurava and Pāṇḍava ranks praise him.