यमसभावर्णनम् (Yamasabhā-varṇanam) — Nārada’s Description of Dharmarāja’s Assembly
पृषदश्चो वसुमना: क्षुपश्ष सुमहाबल: । रुषद्रुर्वषसेनश्न पुरुकुत्सो ध्वजी रथी
Pṛṣadaś ca Vasumanāḥ Kṣupaś ca sumahābalaḥ | Ruṣadrur Vṛṣasenaś ca Purukutsō Dhvajī rathī ||
那罗陀继续诵述,列举诸位威名远播、神力卓绝的国王与战士:Pṛṣadaś、Vasumanā 与 Kṣupa;又有 Ruṣadru、Vṛṣasena、Purukutsa——并提及以战车搏杀著称的 Dhvajī。此番点名昭示:纵然权势显赫、声名震世,终究同归于时间与业报的同一道德天际;地位与武力并不能使人超脱无常之律,亦不能免于依达摩而负的责任。
नारद उवाच
By enumerating mighty kings and chariot-warriors, the passage implicitly teaches that worldly power and fame are transient; ethical accountability and the passage of time level even the greatest figures.
Nārada is continuing a catalog-like recitation of notable rulers/warriors, naming several figures and characterizing one as a distinguished chariot-fighter, as part of a broader discourse that situates human greatness within a larger moral and temporal frame.