महारथा: पठ्च धनंजयाच्युतौ शरै: शरीरार्तिकरैरताडयन् । महाराज! तदनन्तर दुर्योधन, कृतवर्मा, शकुनि, शरद्वानके पुत्र कृपाचार्य और कर्ण--ये पाँच महारथी शरीरको पीड़ा देनेवाले बाणोंद्वारा श्रीकृष्ण और अर्जुनको घायल करने लगे ।।
sañjaya uvāca |
mahārathāḥ pañca dhanañjayācyutau śaraiḥ śarīrārtikarair atāḍayan |
mahārāja! tad-anantaraṁ duryodhanaḥ kṛtavarmā śakuniḥ śarad-vānaka-putraḥ kṛpācāryaḥ karṇaś ca—ete pañca mahārathāḥ śarīraṁ pīḍā-dena bāṇair śrīkṛṣṇaṁ cārjunaṁ ca viddhvā pīḍayām āsuḥ ||
dhanūṁṣi teṣām iṣudhīn dhvajān hayān rathāṁś ca sūtāṁś ca dhanañjayaḥ śaraiḥ |
三阇耶说道:大王啊,随后五位大车战士以令人肉身痛楚的箭矢攻向檀那阇耶(阿周那)与阿周多(奎师那)。他们是:难敌、克利多伐摩、沙昆尼、舍罗陀跋之子克利波,以及迦尔那——这五位摩诃罗陀开始以痛箭伤及奎师那与阿周那。作为回应,檀那阇耶以己箭射击他们的弓、箭囊、旌旗、战马、战车,乃至车夫,以毁其战具而反制其攻势,而非仅与之互换创伤。
संजय उवाच
Even amid unavoidable warfare, excellence is shown not only by inflicting harm but by strategic restraint—neutralizing the enemy’s capacity to fight (bows, chariots, horses, charioteers) rather than pursuing sheer bloodshed. The verse highlights disciplined skill aligned with kṣatriya-duty and controlled force.
Five Kaurava-aligned mahārathas—Duryodhana, Kṛtavarmā, Śakuni, Kṛpa, and Karṇa—jointly shower painful arrows on Kṛṣṇa and Arjuna. Arjuna answers by shooting to disable their war-gear and support system (weapons, vehicles, and drivers), shifting the battle’s momentum through tactical targeting.