देवब्रह्मनृपर्षीणां गणा: पाण्डवतो5भवन्
devabrahmanṛparṣīṇāṁ gaṇāḥ pāṇḍavato 'bhavan, rājan; devarṣi-brahmarṣi-tathā rājarṣīṇāṁ samudāyaḥ pāṇḍuputra-arjunasya pakṣe 'bhavat. tumburu-ādi gandharvāḥ, prādhāyāḥ (prādhāyāṁ) munitaś ca utpannā gandharvāḥ, apsarasāṁ samudāyaś ca arjunasyaiva ore 'bhavat.
桑阇耶说道:“大王啊,诸天、婆罗门、诸王与仙圣的众会,都立于般度子孙一边。天仙、梵仙与王仙的诸群,也都偏向般度之子阿周那。图姆布鲁等乾闼婆,以及由普罗陀与牟尼所生的乾闼婆众,并诸天女(阿普萨拉)之会,亦皆归向阿周那。”
संजय उवाच
The verse frames the battle’s moral axis: the alignment of gods, sages, and celestial beings with Arjuna signals perceived dharmic legitimacy. It suggests that righteous conduct and rightful cause attract cosmic support, while adharma stands increasingly isolated.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that various exalted beings—gods, brahmins, kings, seers, Gandharvas (including Tumburu), and Apsarases—are gathered in support of the Pāṇḍavas, specifically favoring Arjuna’s side in the ongoing war.