अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
एते पुरोगमा भूत्वा धृष्टद्युम्नस्य संयुगे । कर्णमस्यन्तमिष्वस्त्रैर्विचेररमितौजस:,शिखण्डी, सहदेव, नकुल, शतानीक, जनमेजय, सात्यकि तथा बहुत-से प्रभद्रकगण-- ये सभी अमिततेजस्वी वीर युद्धस्थलमें धृष्टद्युम्मके आगे होकर बाण बरसानेवाले कर्णपर नाना प्रकारके अस्त्र-शस्त्रोंका प्रहार करते हुए विचरने लगे
sañjaya uvāca | ete purogamā bhūtvā dhṛṣṭadyumnasya saṃyuge | karṇam asyantam iṣv-astrair vicerur amitaujasaḥ | śikhaṇḍī sahadevo nakulaḥ śatānīko janamejayaḥ sātyakiś ca tathā bahavaḥ prabhadrakagaṇāḥ—ete sarve amit-tejasaḥ vīrā yuddhasthale dhṛṣṭadyumnam agre kṛtvā bāṇān varṣantaḥ karṇe nānāvidhair astrāśastraiḥ prahārān kurvanto viceruḥ ||
三阇耶说道:在德利湿陀优摩那的统率下,那些威力无量的战士——尸建提、萨诃提婆、那俱罗、沙多尼迦、阇那弥阇耶、萨底耶迦,以及众多普罗婆陀罗迦军——居前领战,往来驰突,箭雨纷飞,以种种兵刃与飞射之器击向迦尔那。
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma in practice: disciplined coordination under a commander (Dhṛṣṭadyumna) and collective responsibility in confronting a powerful adversary (Karṇa). It reflects the Mahābhārata’s recurring tension between personal valor and the necessity of organized, strategic action within the brutal constraints of war.
A group of prominent Pandava-aligned warriors—Śikhaṇḍin, Sahadeva, Nakula, Śatānīka, Janamejaya, Sātyaki, and Prabhadraka troops—advance as the vanguard before Dhṛṣṭadyumna and range across the battlefield, showering arrows and striking Karṇa with various weapons.