कर्णनिधनश्रवणम् — Hearing of Karṇa’s Fall and Dhṛtarāṣṭra’s Lament
सम: कर्णस्य समरे य: स कर्णस्य पश्यत: । वृषसेनो महातेजा: शीघ्रास्त्रो दृढविक्रम:,जो समरभूमिमें कर्णके समान ही पराक्रमी था, शीघ्रतापूर्वक अस्त्र चलानेवाला, सुदृढ़ बल-विक्रमसे सम्पन्न और महान् तेजस्वी था, वह कर्णपुत्र वृषसेन अभिमन्युका वध सुनकर की हुई अपनी प्रतिज्ञाको याद रखनेवाले अर्जुनके साथ भिड़कर कर्णके देखते-देखते उनके द्वारा यमलोक पहुँचा दिया गया
samaḥ karṇasya samare yaḥ sa karṇasya paśyataḥ | vṛṣaseno mahātejāḥ śīghrāstro dṛḍhavikramaḥ ||
三阇耶说道:“弗利沙塞那——迦尔纳之子——在战场上与迦尔纳不相上下:光辉炽盛,发射兵器迅疾,勇力坚固。然而在迦尔纳注视之下,他迎战那铭记阿毗曼纽被害后所立誓言的阿周那;阿周那遂将他送往阎摩之界。”
संजय उवाच
The verse highlights the binding force of a warrior’s vow (pratijñā) and how dharma-shaped resolve can lead to uncompromising action in war, even against a formidable opponent, despite the sorrow and ethical tension surrounding vengeance.
Sañjaya describes Vṛṣasena, Karna’s powerful son, as Karna’s equal in battle. Vṛṣasena engages Arjuna, but Arjuna—remembering his vow made in response to Abhimanyu’s killing—slays him in Karna’s very presence, sending him to Yama’s realm.