दुर्योधनस्तु संक्रुद्धों धृष्टद्ुम्नं महारणे । विव्याध निशितैर्बाणैश्षतुर्भि: समरे द्रुतम्
duryodhanas tu saṅkruddho dhṛṣṭadyumnaṁ mahāraṇe | vivyādha niśitair bāṇaiś caturbhiḥ samare drutam ||
三阇耶说道:杜尤陀那怒火中烧,在大阵之中迅疾出手,以四支锐箭射中并贯穿了持利湿多优摩那。
संजय उवाच
The verse highlights how anger (saṅkrodha/krodha) propels swift harmful action in war, illustrating an ethical warning: when wrath governs judgment, violence becomes immediate and self-reinforcing, deepening enmity and suffering.
Sañjaya reports that Duryodhana, furious on the battlefield, quickly wounds Dhṛṣṭadyumna by shooting him with four sharp arrows during the great combat.