दशाहानि ततस्तप्त्वा भीष्म: पाण्डववाहिनीम् | निरविद्यत धर्मात्मा जीवितेन परंतप,परंतप! इस प्रकार दस दिनोंतक धर्मात्मा भीष्म पाण्डवसेनाको संतप्त करके अन्ततोगत्वा अपने जीवनसे ही ऊब गये
daśāhāni tatastaptvā bhīṣmaḥ pāṇḍavavāhinīm | niravidyat dharmātmā jīvitena parantapa ||
三阇耶说道:“在灼烧般地摧残般度族军阵十日之后,具正法之心的毗湿摩——噬敌者啊——终于连自身的生命也感到厌倦。此颂揭示战争的道德重压:即便是守持达摩的长者,受职责所缚,也可能走到觉得在如此毁灭之中继续活着都难以承受的地步。”
संजय उवाच
The verse highlights the ethical burden of righteous duty in war: even a dharmic figure like Bhīṣma, acting according to his role and vows, can experience profound disenchantment when the cost in lives becomes overwhelming.
Sañjaya reports that Bhīṣma has fought fiercely for ten days, inflicting heavy suffering on the Pāṇḍava forces; afterward, he becomes weary of life—foreshadowing his impending downfall and the turning point in the war.