Drupada’s Putrakāmeṣṭi: The Sacrificial Birth of Dhṛṣṭadyumna and Kṛṣṇā
वधाभिप्रायमायान्तमवधीस्त्वं महाबलम् । रक्षसस्तस्य भगिनी कि नः क्रुद्धा करिष्यति,महाबली हिडिम्ब हमलोगोंको मारनेके अभिप्रायसे आ रहा था। अतः तुमने जो उसका वध किया, वह उचित ही है। उस राक्षसकी बहिन हिडिम्बा यदि क्रोध भी करे तो हमारा क्या कर लेगी?
yudhiṣṭhira uvāca |
vadhābhiprāyam āyāntam avadhīs tvaṃ mahābalam |
rākṣasas tasya bhaginī ki naḥ kruddhā kariṣyati ||
尤提士提罗说道:“那力大无比的罗刹怀着要杀我们的意图而来,因此你将他诛杀,完全合乎正理。至于他的妹妹希底姆芭——纵使她动怒,又能把我们怎样呢?”
युधिछिर उवाच
The verse frames violence within a dharmic boundary: when an aggressor approaches with clear intent to kill, resisting and even slaying him is justified as protection. It also shows a leader’s role in calming fear by assessing threats rationally rather than reacting with panic.
After the rākṣasa Hiḍimba is slain (by Bhīma in the surrounding episode), Yudhiṣṭhira affirms that the act was right because Hiḍimba came intending to kill them. He then downplays the danger from Hiḍimbā, Hiḍimba’s sister, even if she becomes angry.