Ādi-parva Adhyāya 141: Bhīma–Hiḍimba Confrontation and Protective Discourse
गुणै: समुदितान् दृष्टवा पौरा: पाण्डुसुतांस्तदा । कथयांचक्रिरे तेषां गुणान् संसत्सु भारत,भारत! उन दिनों पाण्डवोंको सर्वगुणसम्पन्न देख नगरके निवासी भरी सभाओंमें उनके सदगुणोंकी प्रशंसा करते थे
guṇaiḥ samuditān dṛṣṭvā paurāḥ pāṇḍusutāṁs tadā | kathayāṁ cakrire teṣāṁ guṇān saṁsatsu bhārata ||
当时,城中百姓见到般度之子(般度五子)具足众多德行,便在公开的集会中谈论他们的品德,噢,婆罗多啊——在众人云集之处称颂他们的卓越。
वैशम्पायन उवाच
Virtue (guṇa) is not merely private; when consistently embodied, it becomes socially visible and inspires communal praise, reinforcing dharma through public recognition and moral exemplarity.
As the Pāṇḍavas are observed to be richly endowed with good qualities, the citizens discuss and praise their virtues openly in crowded assemblies, spreading their reputation throughout the city.