सीताहरणोत्तरं लङ्काप्रवेशः
Sita’s Abduction and Ravana’s Entry into Lanka
तं त्विदानीमहं हत्वा खरदूषणघातिनम्।रामं शर्मोपलप्स्यामि धनं लब्ध्वेव निर्धनः।।।।
taṁ tvidānīm ahaṁ hatvā kharadūṣaṇaghātinam | rāmaṁ śarmopalapsyāmi dhanaṁ labdhveva nirdhanaḥ ||
Chỉ khi giết được Rāma—kẻ đã sát hại Khara và Dūṣaṇa—ta mới được an lòng, như kẻ nghèo khổ vui mừng khi bỗng nhận được của cải.
I will be happy only after killing the destroyer of Khara and Dusana, just as a poor man feels happy only on acquiring wealth.
It critiques the delusion that happiness arises from harming others. In dharmic thought, śarma (peace) is rooted in righteousness and restraint, not in revenge.
Rāvaṇa expresses that his emotional relief depends on killing Rāma, framing it through a wealth simile.
The verse highlights a vice: craving for satisfaction through violence, revealing distorted values.