शूर्पणखाविरूपणम्
The Disfigurement of Śūrpaṇakhā
को हि रूपमिदं श्रेष्ठं संत्यज्य वरवर्णिनि।मानुषीषु वरारोहे कुर्याद्भावं विचक्षणः।।।।
ko hi rūpam idaṃ śreṣṭhaṃ saṃtyajya varavarṇini | mānuṣīṣu varārohe kuryād bhāvaṃ vicakṣaṇaḥ ||
Ôi nàng dung sắc tuyệt mỹ, da sáng rạng! Bỏ vẻ đẹp thượng hạng như thế của nàng, người đàn ông sáng suốt nào lại đem lòng hướng về bất cứ người nữ phàm nhân nào?
O lady of fair complexion and beautiful hips, which wise man will fall in love with any other female giving up a fine figure like you ?
The verse illustrates how flattery can be used to mislead; dharma calls for truthfulness and for the listener to practice discernment rather than vanity.
Lakṣmaṇa flatters Śūrpaṇakhā to intensify the prank, contrasting her (as she imagines) with ‘human women’ like Sītā.
Śūrpaṇakhā’s vulnerability to praise (kāma/ahaṃkāra) is highlighted as a moral weakness driving the plot.