Shloka 8
स निवृत्तो नरव्याप्रो मुडचन् वज़निभाउ्छरान् । सचिवै: संवृतो राजा रथे नाग इव श्वसन्,महाराज! इतना सुनना था कि नरश्रेष्ठ दुर्योधन साँपकी भाँति फुफकारता हुआ रथके द्वारा लौट आया और मन्त्रियोंसे घिरकर उस देवपुत्रपर वज्न-सरीखे बाणोंकी वर्षा करने लगा
sa nivṛtto naravyāghro muñcan vajranibhān śarān | sacivaiḥ saṃvṛto rājā rathe nāga iva śvasan ||
Uttara nói: “Bấy giờ, Duryodhana—mãnh hổ giữa loài người—quay lại và bắt đầu phóng ra những mũi tên như sét. Nhà vua, được quần thần vây quanh, ngồi trên chiến xa, phì phò như voi dữ hay rắn giận, rồi trút mưa những mũi tên cứng như kim cương xuống vị ‘con của thần’.”
उत्तर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how uncontrolled wrath and pride manifest as violent escalation in battle; it implicitly contrasts mere ferocity with the steadiness and restraint expected of a righteous warrior.
After turning back, the king—described as a ‘tiger among men’—advances in his chariot, surrounded by ministers, and begins a fierce attack by shooting thunderbolt-like arrows at the opposing ‘son of a god’ (as indicated by the surrounding narrative).