Shloka 4
सहि शादद्धतं द्रोणं द्रोणपुत्रं च षड् रथान् | सूतपुत्रं च भीष्मं च चकार विमुखाउछरै:,उसीने कृपाचार्य, द्रोणाचार्य, अश्वत्थामा, कर्ण, भीष्म और दुर्योधन--इन छहों महारथियोंको अपने बाणोंसे मारकर युद्धसे भगा दिया। वहाँ जैसे यूथयति गजराज अपने झुंडके हाथियोंसहित भागा जाता हो, उसी प्रकार दुर्योधन और विकर्ण आदि राजपुत्र भयभीत होकर भागने लगे; तब उस महाबली देवपुत्रने दुर्योधनसे कहा--
sa hi śarāhataṁ droṇaṁ droṇaputraṁ ca ṣaḍ rathān | sūtaputraṁ ca bhīṣmaṁ ca cakāra vimukhān śaraiḥ ||
Uttara nói: “Chính người ấy, bằng những mũi tên của mình, đã buộc Droṇa và con trai Droṇa (Aśvatthāmā), cùng sáu đại chiến xa—trong đó có Karṇa, con của người đánh xe, và cả Bhīṣma—phải quay lui, rút khỏi chiến địa.”
उत्तर उवाच
Educational Q&A
Even in war, power is to be guided by dharma: the superior warrior uses skill and measured force to stop wrongdoing and protect others, not to gratify hatred. The verse praises victory that compels retreat rather than needless slaughter.
Uttara recounts how the hero (Arjuna, though concealed in the Virāṭa court) struck famed Kaurava champions with arrows and made them turn back from battle, emphasizing the rout of even the most celebrated warriors.