Shloka 5
धनंजय-दुर्योधन-संग्रामः
Arjuna–Duryodhana Engagement and Admonition
यत् सभायां स पाउ्चालीं क्लिश्यमानां दुरात्मभि: | दृष्टवानसि तस्याद्य फलमाप्नुहि केवलम्,अरे! भरी सभामें दुरात्मा कौरव पांचालराजकुमारी द्रौपदीको क्लेश दे रहे थे और तू मौजसे यह सब देखता रहा। आज केवल उस अत्याचारका फल भोग ले
yat sabhāyāṃ sa pāñcālīṃ kliśyamānāṃ durātmabhiḥ | dṛṣṭavān asi tasyādya phalam āpnuhi kevalam, are! |
Arjuna nói: “Khi nàng Pāñcālī bị bọn ác nhân hành hạ giữa hội trường vương triều, ngươi đã đứng đó mà nhìn. Nay, hỡi kẻ thù, hãy chịu lấy hôm nay quả báo của sự nhục mạ ấy—trọn vẹn, không chút nương tay.”
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
The verse stresses moral causality: witnessing or enabling injustice—especially public humiliation and abuse—incurs accountability, and the wrongdoer (or complicit onlooker) must face the consequences (phala) of that adharma.
Arjuna addresses an enemy, recalling the Kauravas’ cruelty toward Draupadī in the assembly. He declares that the time for repayment has arrived and commands the opponent to endure the full consequence of that earlier outrage.