Virāṭa-parva Adhyāya 22 — Draupadī’s Abduction Attempt and Bhīma’s Suppression of the Kīcakas
निष्पिष्य पाणिना पार्णिं संदष्टौष्ठपुर्ट बली । समाक्रम्य च संक्रुद्धो बलेन बलिनां वर:,बलवानोंमें श्रेष्ठ भीम अब भी क्रोधमें भरे थे। वे हाथसे हाथ मलते हुए दाँतोंसे ओठ दबाकर पुन: बलपूर्वक कीचकके ऊपर चढ़ गये
niṣpiṣya pāṇinā pārṇiṃ saṃdaṣṭauṣṭha-puṭo balī | samākramya ca saṃkruddho balena balināṃ varaḥ ||
Vaiśampāyana nói: Bhīma hùng mạnh, bậc nhất trong những người lực lưỡng, nghiến hai lòng bàn tay vào nhau, cắn chặt môi giữa hàm răng, và—vẫn bừng bừng cơn giận chính nghĩa—lại lao lên Kīcaka với sức mạnh áp đảo.
वैशम्पायन उवाच
Strength is ethically justified when used as disciplined, dharma-aligned force to restrain and punish adharma—here, Bhīma’s anger is directed toward correcting grave wrongdoing rather than indulging in needless violence.
Bhīma, still furious, rubs his palms, clenches his lips, and forcefully attacks Kīcaka again—intensifying the confrontation in the Kīcaka-vadha (slaying of Kīcaka) sequence.