Shloka 76
द्रौपद्याः शोकवचनम्
Draupadī’s Lament and Indictment of Misfortune
तत् कर्म कृतवानद्य कथं निद्रां निषेवसे । वहाँ पहुँचते ही सैरन्ध्री बोली--आर्यपुत्र! मुझसे द्वेष रखनेवाले उस महापापी सेनापतिके, जिसने मेरे साथ वैसा अपमानजनक बर्ताव किया था, जीते-जी तुम आज नींद कैसे ले रहे हो?
tat karma kṛtavān adya kathaṃ nidrāṃ niṣevase |
“Hôm nay chàng đã làm việc ấy rồi, sao giờ còn có thể an giấc?” Vừa đến nơi, nàng Saīrandhrī nói: “Hỡi bậc Aryaputra! Tên thống lĩnh đại ác kia, kẻ mang lòng thù ghét ta và đã đối xử nhục mạ ta như thế, vẫn còn sống—vậy mà hôm nay chàng lại có thể ngủ yên sao?”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A grievous wrong—especially the humiliation of a protected person—creates an ethical urgency: dharma demands timely redress and protection, and complacency (symbolized by sleep) is censured when injustice remains unaddressed.
Sairandhrī (Draupadī in disguise) confronts the hero after reaching him, reproaching him: despite what has occurred and despite the wicked commander who insulted her still being alive, she questions how he can rest instead of acting to punish the offender.