Shloka 20
द्रौपद्याः शोकवचनम्
Draupadī’s Lament and Indictment of Misfortune
“तुम्हें सुख हो या दुःख, बुरा हुआ हो या भला, सब बातें ठीक-ठीक कह जाओ। वह सब सुनकर मैं उसके निवारणके लिये उचित उपाय सोचूँगा ।। अहमेव हि ते कृष्णे विश्वास्य: सर्वकर्मसु । अहमापत्सु चापि त्वां मोक्षयामि पुन: पुन:,“कृष्णे! सब कार्योके लिये मैं ही तुम्हारा विश्वासपात्र हूँ। मैं ही सब प्रकारकी विपत्तियोंमें बार-बार सहायता करके तुम्हें संकटसे मुक्त करता हूँ
tubhyaṃ sukhaṃ vā duḥkhaṃ vā bādhakaṃ vā śubhaṃ tathā | sarvaṃ yathāvad ācakṣva tac chrutvāhaṃ nivāraṇe yuktam upāyaṃ cintayiṣyāmi || aham eva hi te kṛṣṇe viśvāsyaḥ sarvakarmasu | aham āpatsu cāpi tvāṃ mokṣayāmi punaḥ punaḥ ||
“Dù điều ấy đem lại vui hay buồn, dù kết cục xấu hay tốt—hãy kể hết, đúng như đã xảy ra. Nghe xong, ta sẽ nghĩ ra phương kế thích đáng để hóa giải. Vì, hỡi Kṛṣṇā, trong mọi việc, chỉ riêng ta là chỗ dựa đáng tin của nàng; và cả khi nguy biến, ta sẽ hết lần này đến lần khác cứu nàng khỏi khốn cùng.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes truthful, complete disclosure in counsel and the ethical duty of a trusted ally to seek appropriate remedies and provide repeated protection in times of crisis.
A speaker reassures Kṛṣṇā (Draupadī) to report events exactly—whether pleasant or painful—promising to devise a suitable solution and affirming steadfast reliability and rescue whenever danger arises.