Shloka 17
अध्याय १५ — कीचकस्य अत्याचारः, द्रौपद्याः सभाशरणगमनम्
Kīcaka’s coercion and Draupadī’s appeal in the assembly
सा शड्कमाना रुदती दैवं शरणमीयुषी । प्रातिष्ठत सुराहारी कीचकस्य निवेशनम्,द्रौपदी मदिरा लानेके लिये उस पात्रको लेकर शंकित हो रोती हुई कीचकके घरकी ओर चली और अपने सतीत्वकी रक्षाके लिये मन-ही-मन भगवान् सूर्यकी शरणमें गयी
sā śaṅkamānā rudatī daivaṁ śaraṇam īyuṣī | prātiṣṭhata surāhārī kīcakasya niveśanam ||
Vừa khóc vừa run sợ và ngờ vực, Draupadī—tay mang chiếc bình đựng rượu—đi về phía tư dinh của Kīcaka. Để gìn giữ trinh tiết và danh dự, nàng thầm nương tựa thần linh trong lòng, chuyên tâm hướng về Sūrya như đấng hộ trì.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
In a moment of coercion and danger, the verse highlights an ethical ideal: safeguarding one’s dignity and virtue while seeking inner refuge in the divine. It portrays devotion and moral resolve as a sustaining force when external circumstances are threatening.
Draupadī, compelled to carry a liquor vessel, proceeds anxiously and in tears toward Kīcaka’s residence. Internally she seeks divine protection—especially invoking Sūrya—because she fears for her honor and safety.