Shloka 20
Agastya’s Encounter with Ilvala and Vātāpi; Dāna, Progeny, and the Renown of Agastya-Āśrama
अगस्त्य उवाच न ते धनानि विद्यन्ते लोपामुद्रे तथा मम । यथाविधानि कल्याणि पितुस्तव सुमध्यमे,अगस्त्यजीने कहा--सुन्दर कटिप्रदेशवाली कल्याणी लोपामुद्रे! तुम्हारे पिताके घरमें जैसे धन-वैभव हैं, वे न तो तुम्हारे पास हैं और न मेरे ही पास (फिर ऐसा कैसे हो सकता है?)
agastya uvāca na te dhanāni vidyante lopāmudre tathā mama | yathāvidhāni kalyāṇi pitus tava sumadhyame ||
Agastya nói: “Lopāmudrā cát tường, người thắt lưng thon—của cải như ở nhà phụ thân nàng thì nàng không có, mà ta cũng không có. Với cảnh ngộ hiện nay, làm sao có thể có được sự huy hoàng ấy?”
अगस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts ascetic simplicity with worldly affluence, implying an ethical realism: desires for comforts must be weighed against one’s actual means and chosen way of life (here, the austerity of a sage).
Agastya addresses his wife Lopāmudrā, explaining that neither of them has the kind of wealth found in her father’s household, setting up a discussion about expectations, resources, and how a couple should live given their circumstances.