Shloka 9
अध्याय ९० — लोमशोपदेशः तथा तीर्थयात्रानिश्चयः
Lomaśa’s Counsel and the Resolve for Pilgrimage
कामकृद् यो द्विजातीनां श्रुतस्तात यथा पुरा । अत्यन्तमाश्रम: पुण्य: शरभंगस्य विश्रुत:,तात! प्राचीनकालमें राजा भरत ब्राह्मणोंकी मनोवाञ्छाको पूर्ण करनेवाला राजा सुना गया है। उत्तराखण्डमें ही महर्षि शरभड़का अत्यन्त पुण्यदायक आश्रम विख्यात है
kāmakṛd yo dvijātīnāṁ śrutas tāta yathā purā | atyantam āśramaḥ puṇyaḥ śarabhāṅgasya viśrutaḥ ||
Dhaumya nói: “Này con, thuở xưa người ta từng nghe về một vị vua tên Bharata, nổi danh vì làm thỏa nguyện hàng ‘nhị sinh’ (Bà-la-môn). Và ở miền phương bắc cũng có một đạo viện vô cùng thánh thiện của hiền triết lừng danh Śarabhāṅga, được ca tụng vì sự linh thiêng.”
धौम्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma in two complementary forms: the king’s duty to honor and support the learned (dvijas), and the sanctifying power of a righteous hermitage. Social order is upheld when rulers serve virtue and when sages maintain holy centers of austerity.
Dhaumya points out exemplary models and sacred destinations: he recalls the ancient fame of King Bharata as a benefactor of Brahmins and mentions the celebrated, highly meritorious hermitage of the sage Śarabhāṅga in the northern region, indicating a revered place associated with ascetic holiness.