Dhaumya’s Enumeration of Eastern Tīrthas
Prācī-diś Tīrtha-kathana
तत्पश्चात् सदा सिद्ध पुरुषोंसे सेवित गोदावरीके तटपर जाकर स्नान करनेसे तीर्थयात्री गोमेधयज्ञका फल पाता और वासुकिके लोकमें जाता है | वेणासंगममें स्नान करके मनुष्य अश्वमेधयज्ञके फलका भागी होता है ।। वरदासंगमे स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत् । ब्रह्मस्थानं समासाद्य त्रिरात्रोपोषितो नर:
tatpaścāt sadā siddha-puruṣaiḥ sevitaṃ godāvarī-taṭaṃ gatvā snānena tīrtha-yātrī gomedha-yajñasya phalaṃ prāpnoti vāsuker loke ca gacchati | veṇā-saṅgame snātvā manuṣya aśvamedha-yajñasya phala-bhāgī bhavati || varadā-saṅgame snātvā go-sahasra-phalaṃ labhet | brahma-sthānaṃ samāsādya tri-rātra-upoṣito naraḥ ||
Pulastya nói: “Sau đó, người hành hương đến bờ sông Godāvarī—nơi các bậc thành tựu thường lui tới—và tắm tại đó sẽ được công đức như lễ Gomedha và đạt đến cõi của Vāsuki. Tắm ở nơi hợp lưu của sông Veṇā thì được dự phần quả báo của lễ Aśvamedha. Tắm ở nơi hợp lưu của sông Varadā thì được phúc như bố thí một nghìn con bò; và khi đến Brahma-sthāna, người nào giữ trai giới ba đêm sẽ được công đức thanh tịnh nhờ sự khắc kỷ có kỷ luật.”
पुलस्त्य उवाच
The passage teaches that disciplined pilgrimage—marked by purity (snāna), restraint (fasting), and reverence for sacred places—can confer spiritual merit comparable to grand sacrifices, emphasizing accessible dharmic practice over mere ritual grandeur.
Pulastya continues a tīrtha-māhātmya section, listing specific riverbanks and confluences (Godāvarī, Veṇā-saṅgama, Varadā-saṅgama, and Brahma-sthāna) and stating the respective merits gained by bathing and undertaking a three-night fast.