Shloka 173
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
तत् फलं तस्य भवति देव्याश्छन्देन भारत । भारत! तबसे उस देवीका “शाकम्भरी” ही नाम प्रसिद्ध हो गया। शाकम्भरीके समीप जाकर मनुष्य ब्रह्मचर्य पालनपूर्वक एकाग्रचित्त और पवित्र हो वहाँ तीन राततक शाक खाकर रहे तो बारह वर्षोतक शाकाहारी मनुष्यको जो पुण्य प्राप्त होता है, वह उसे देवीकी इच्छासे (तीन ही दिनोंमें) मिल जाता है
tat phalaṁ tasya bhavati devyāś chandenā bhārata |
“Chính quả phúc ấy sẽ đến với người ấy theo ý nguyện của Nữ Thần, hỡi Bhārata.” Từ đó, Nữ Thần được biết đến với danh hiệu Śākambharī. Ai đến gần Śākambharī, giữ hạnh brahmacarya, tâm chuyên nhất và thanh tịnh, ở lại ba đêm chỉ ăn rau quả, thì nhờ ân điển của Nữ Thần—chỉ trong ba ngày—sẽ nhận được công đức bằng với người trường chay rau quả suốt mười hai năm.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Sincere discipline (brahmacarya), purity, and focused devotion at a sacred presence can compress long-term merit into a short observance when supported by divine grace; the ethical emphasis is on restraint, mental concentration, and reverent intention rather than mere duration.
The speaker explains the efficacy of approaching the Goddess Śākambharī: a three-night observance near her—maintaining celibate discipline and eating only vegetables—yields, by her will, the same spiritual merit that would normally require twelve years of such dietary restraint.