Shloka 127
Tīrtha-yātrā: Phalaśruti and Sacred Geography from Lohitya to Prayāga
Pulastya’s Instruction
सुरासुरस्य जगतो गतिस्त्वमसि शूलधृक् । त्वया सर्वमिदं सृष्ट त्रैलोक्यं सचराचरम्,वे बोले--'भगवन्! देवता और असुरोंसहित सम्पूर्ण जगत्के आश्रय आप ही हैं। त्रिशूलधारी महेश्वरर आपने ही चराचर जीवोंसहित सम्पूर्ण त्रिलोकीको उत्पन्न किया है
surāsurasya jagato gatistvam asi śūladhṛk | tvayā sarvam idaṁ sṛṣṭaṁ trailokyaṁ sacarācaram ||
Ghūlastya nói: “Hỡi Đấng cầm tam xoa, Ngài là nơi nương tựa và chốn quy về tối hậu của toàn thể thế gian, gồm cả chư thiên và a-tu-la. Chính bởi Ngài mà toàn bộ tam giới—mọi loài động và bất động—được sinh thành.”
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches devotional recognition of the Supreme as the ultimate refuge of all beings—devas and asuras alike—and as the source of the entire cosmos, emphasizing humility and dependence on the divine ground of existence.
A speaker named Ghūlastya offers a hymn of praise to the trident-bearing Lord (Śiva/Maheśvara), acknowledging him as the support of the world and the creator of the three worlds with all moving and unmoving beings.