Shloka 77
नलस्य बाहुकत्वेन ऋतुपर्णनगरप्रवेशः
Nala as Bāhuka enters Ṛtuparṇa’s city
तस्य मां तनयां सर्वे जानीत द्विजसत्तमा: । निषधाधिपतिर्धीमान् नलो नाम महायशा:,'द्विजवरो! आप सब महात्मा जान लें, मैं उन्हीं महाराजकी पुत्री हूँ। निषधदेशके स्वामी, संग्रामविजयी, वीर, विद्वान, बुद्धिमान, प्रजापालक महायशस्वी राजा नल मेरे पति हैं। वे देवताओंके पूजनमें संलग्न रहते हैं और ब्राह्मणोंके प्रति उनके हृदयमें बड़ा स्नेह है
Bṛhadaśva uvāca: tasya māṁ tanayāṁ sarve jānīta dvijasattamāḥ | niṣadhādhipatir dhīmān nalo nāma mahāyaśāḥ ||
“Hỡi các bậc nhị sinh tối thượng, xin tất cả hãy biết ta là ái nữ của vị vua ấy. Phu quân ta là vua Nala lừng danh—bậc trí tuệ và hiển hách—chúa tể xứ Niṣadha, chiến thắng nơi trận mạc, dũng mãnh, uyên bác, sáng suốt, và là người che chở muôn dân. Người chuyên tâm thờ phụng chư thiên, và lòng đầy thâm tình đối với các bà-la-môn.”
बृहृदश्च उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ethical ideal of kingship: true royal excellence combines prowess and learning with dharmic conduct—devotion to the gods, protection of subjects, and reverence toward brāhmaṇas—so that fame (yaśas) rests on virtue rather than mere power.
The speaker identifies herself as someone’s daughter and then introduces her husband, King Nala of Niṣadha, praising his qualities—wisdom, valor, learning, and piety—thereby establishing Nala’s stature and moral character within the unfolding Nala narrative in the Vana Parva.