नलस्य बाहुकत्वेन ऋतुपर्णनगरप्रवेशः
Nala as Bāhuka enters Ṛtuparṇa’s city
यद्यस्यस्मिन् वने राजन् दर्शयात्मानमात्मना । वीर! धर्मज्ञ! सत्यप्रतिज्ञ और पराक्रमी महीपाल! यदि आप इसी वनमें हैं तो राजन! अपने-आपको प्रकट करके मुझे दर्शन दीजिये
yady asmin vane rājan darśayātmānam ātmanā | vīra dharmajña satyapratijña parākramī mahīpāla yadi tvam asmin vane'si tad rājan ātmānaṁ prakaṭīkṛtya mama darśanaṁ dehi ||
Bṛhadaśva nói: “Muôn tâu Đại vương, nếu người đang ở trong khu rừng này, xin hãy tự ý hiện thân và cho ta được diện kiến. Ôi bậc anh hùng—người hiểu đạo, giữ trọn lời thệ, đấng hộ trì cõi đất đầy uy lực—nếu quả thật người ở chốn rừng sâu này, xin hãy bước ra và để ta được thấy người.”
बृहृदश्च उवाच
The verse praises and invokes royal virtues—knowledge of dharma, fidelity to vows, and valor—implying that true kingship is grounded in ethical steadfastness and self-controlled action (revealing oneself ‘by one’s own will’).
Bṛhadaśva addresses a king believed to be present in the forest and requests him to appear openly and grant an audience (darśana), using honorific epithets to identify and respectfully summon him.