Kāmyake Pāṇḍavānāṃ Bhojana-vyavasthā
Provisioning and Welfare in the Kāmyaka Forest
लोमश मुनिके संकल्पको जानकर वृत्रहन्ता शचीपति इन्द्रने हँसते हुए उनसे कहा -- [६ ।। ब्रह्मर्षे श्रूयतां यत् ते मनसैतद् विवक्षितम् | नायं केवलमर्त्यों वै मानुषत्वमुपागत:,“ब्रह्मर्ष] आपके मनमें जो प्रश्न उठा है” उसका समाधान कर रहा हूँ, सुनिये। ये अर्जुन मानवयोनिमें उत्पन्न हुए केवल मरणधर्मा मनुष्य नहीं हैं
brahmarṣe śrūyatāṃ yat te manasaitad vivakṣitam | nāyaṃ kevalamartyo vai mānuṣatvam upāgataḥ ||
Indra, kẻ diệt Vṛtra và là phu quân của Śacī, mỉm cười nói với Lomaśa: “Hỡi bậc brahmarṣi, hãy nghe điều ông muốn hỏi trong lòng. Arjuna này không phải chỉ là một phàm nhân, sinh ra trong kiếp người mà thôi.”
वैशम्पायन उवाच
The verse asserts that Arjuna’s identity exceeds ordinary mortality: though appearing in human form, he is not merely a perishable human being. It frames heroic excellence as grounded in a higher, divine origin, encouraging reverence and a broader ethical view of destiny and duty.
Indra addresses a brahmarṣi (in context, Lomaśa) with a reassuring, authoritative reply, inviting him to voice his unspoken question and then clarifying that Arjuna is not simply a mortal who has taken human birth.